بررسي عددي تاثير وجود لايه آسفالت مخلوط گرم بر رفتار ناحيه انتقال پل‌هاي دهانه كوتاه خطوط ريلي بالاستي

چنانچه در طول مسير خطوط ريلي، سختي قائم خط بطور ناگهاني تغيير كند، اين تغيير سختي ناگهاني منجر به افزايش نيروهاي ديناميكي وارد به خط مي‌گردد. به علت افزايش نيروهاي ديناميكي در اين نواحي، نشست هاي نامتقارن خط، خرابي هاي ريل و اجزاي روسازي و ناوگان افزايش خواهد يافت. تاكنون روش‌هاي مختلفي به عنوان ناحيه انتقال جهت ايجاد تغيير تدريجي در سختي خط ارائه و اجرا گرديده است. استفاده از لايه آسفالت مخلوط گرم (HMA) به عنوان روشي جديد جهت انتقال سختي تدريجي در نواحي انتقال خطوط ريلي شناخته مي‌شود. بنايراين در تحقيق حاضر تاثير لايه آسفالت مخلوط گرم بر رفتار خط ريلي در ناحيه انتقال پل‌هاي دهانه كوتاه بررسي گرديد. براي اين منظور يك مدل اجزاء محدود از خط ريلي بالاستي در محل پل‌ هاي دهانه كوتاه بتني با در نظر گرفتن اجزاي روسازي و زيرسازي بالاستي ساخته شد و تاثير پارامتر‌هاي هندسي لايه آسفالتي (شامل ضخامت و طول لايه آسفالت مخلوط گرم) از منظر معيارهاي مختلف (تغيير مكان ريل، تغيير مكان قائم وسط لايه بالاست و مقدار تنش نرمال در لايه بستر) مورد ارزيابي قرار گرفت. نتايج بدست آمده از اين ارزيابي‌ها نشان مي‌دهد كه لايه آسفالت مخلوط گرم با ضخامت 70 سانتي متر و طول 7 متر بر رفتار خط ريلي در محل ناحيه انتقال پل‌هاي بتني با دهانه كوتاه تاثير مناسبي دارد به طوري كه وجود اين لايه موجب گرديده تا تغيير مكان قائم ريل، تغيير مكان قائم لايه بالاست و مقدار تنش در لايه بستر به ترتيب حدود %19، 22% و 36 % كاهش يابد.