واكاوي نظام كيفري حاكم بر حدود با رويكرد اخلاقي و تربيتي

در حقوق كيفري اسلام، حدود به عنوان يكي از مجازات‌هايي مطرح هست كه هدف از آن، ايجاد جامعه‌اي سالم از طريق تربيت افراد سالم است. فلسفه وضع و همچنين تفكيك حدود از ساير جرائم و اختصاص قواعد خاص به آن‌ها را مي‌توان در نوع و اهميت ارزش‌هايي كه در نظر شارع براي ايجاد و بقاي جامعه‌اي سالم و اخلاق‌مدار نياز است، جستجو كرد. اسلام براي مراعات و تحقق احترام به آزادي‌هاي انسان كه جزء حقوق طبيعي هر انساني است، توصيه‌هايي نموده و ساز و كار مقابل با افراد مخل نظام بشري را در نظر گرفته است، به طوري كه با ايجاد عامل بازدارندگي تحت عنوان كيفر حدود، اسباب نظم بشري و مقابله با تعدي و تجاوز به حيثيت و حقوق عمومي را براي تكامل بشر فراهم مي‌سازد و زمينه اصلاح و تربيت را در فرد و جامعه ايجاد مي‌كند. با تفحص در احكام و مقررات مربوط به حدود مشخص مي‌گردد كه مسأله «پيشگيري از ارتكاب جرم»، «اصلاح مجرم» و «اجراي عدالت»، «امنيت و حفظ مصالح عمومي» با تعيين يك سياست جنايي مناسب و همسو با رعايت اصول اخلاقي و ساير تعاليم دين از مهم‌ترين اهداف نظام كيفري حاكم بر حدود مي‌باشد و اصلاح و تربيت افراد به عنوان هدف اصلي در نظر گرفته شده است. در اين مطالعه سعي شده است با تكيه بر آيات و روايات و بر اساس مباني حقوق اسلام به ميزان توجه قوانين كيفري اسلام به جنبه تربيتي ـ اخلاقي مجرمين در جرائم كيفري مربوط به حدود پرداخته شود.