مقايسه فعاليت الكتريكي عضلات كوادريسپس بين سه نوع انقباض اكستنسور زانو با بارهاي مختلف در زنان جوان

مقدمه و هدف انتخاب مناسب نوع انقباض براي دستيابي به آمادگي و قدرت عضله اهميت زيادي دارد، به ويژه زماني كه هدف اصلي، بهبود قدرت بخش خاصي از كوادريسپس باشد. بنابراين، هدف پژوهش حاضر مقايسه فعاليت عضلات كوادريسپس بين سه نوع انقباض اكستنسور زانو با بارهاي مختلف در زنان جوان است. مواد و روش­ها 20 زن جوان با ميانگين سن 5/4±7/24 سال، قد 4/9±3/168 سانتي­متر و وزن 2/7±6/62 كيلوگرم براي شركت در پژوهش حاضر داوطلب شده و انقباضات ايزومتريك، كانسنتريك و اكسنتريك كوادريسپس را با بارهايي معادل 30-80 % وزنه يك تكرار بيشينه با دينامومتر ايزوكينتيك اجرا كردند. اندازه­گيري فعاليت وستوس­مدياليس، وستوس­لتراليس و ركتوس­فموريس با الكترومايوگرافي 8 كاناله انجام شد. از آناليز واريانس با اندازه­گيري مكرر و آزمون بونفروني جهت تحليل داده­ها، استفاده گرديد. يافته­ها بين فعاليت عضلات پاي برتر و غيربرتر تفاوتي وجود نداشت (05/0P)، اما در بارهاي سنگين­تر، تفاوتي مشاهده نشد. فعاليت كوادريسپس كلي در بارهاي سبك­تر، در انقباض اكسنتريك كمتر از دو انقباض ديگر بود (01/0>P)، ولي در بارهاي سنگين­تر تفاوتي مشاهده نشد. نتيجه­گيري از نتايج پژوهش حاضر چنين استنباط مي­شود كه گروه كوادريسپس بيشترين فعاليت را در طي انقباض كانسنتريك دارد. يافته جالب توجه­تر آنكه با تغيير نوع انقباض از اكنستريك به كانسنتريك، درگيري عضله وستوس مدياليس بيشتر مي­شود. چنين نتايجي در شرايط پاتولوژيك مزمن مفصل پاتلوفمورال كاربرد زيادي دارد، زيرا اين اختلالات غالبا به ضعف كوادريسپس به ويژه بخش داخلي آن نسبت داده شده است.