اثر تغيير اقليم بر برخي شاخص شاخص‌هاي مؤثر در رشد گندم ديم (مطالعه موردي: استان چهار محال و بختياري)

هدف از اين تحقيق، بررسي تأثير پديده تغيير اقليم بر برخي شاخص‌هاي مؤثر در رشد گندم ديم مانند بارش مؤثر، تاريخ كاشت و طول دوره رشد در چهار ايستگاه واقع در استان چهارمحال و بختياري مي‌باشد. ابتدا مي‌بايست شرايط اقليمي دوره آتي (2065-2046) پيش‌بيني گردد. بدين‌منظور از خروجي مدل گردش عمومي جو HADCM3 تحت سه سناريوي A1B، A2 و B1 استفاده گرديد. ريزمقياس‌نمايي داده‌ها، توسط مدل LARS-WG صورت گرفت. پس از شبيه‌سازي پارامتر‌هاي اقليمي دوره مذكور ميزان بارش مؤثر در طول دوره رشد گندم به روش فائو و همچنين تاريخ كاشت مناسب با توجه به تاريخ وقوع اولين بارش پاييزه حداقل 10 ميلي‌متر به شرط تداوم يافتن در روزهاي بعد، تعيين شد. مراحل رشد گندم هم با محاسبه GDD (درجه روز رشد) به‌دست آمد. نتايج حاكي از افزايش دما در هر چهار ايستگاه مي‌باشد. به‌طور متوسط افزايش 8/1 درجه سانتي‌گرادي دماي سالانه استان نسبت به دوره پايه (2010-1990) قابل انتظار است. مجموع بارش سالانه ايستگاه‌هاي شهركرد، كوهرنگ و بروجن به‌ترتيب 2/2، 8/7 و 6/3 درصد كاهش و ايستگاه لردگان 7/2 درصد افزايش خواهد داشت. همچنين نتايج نشان داد در سه ايستگاه شهركرد، كوهرنگ و بروجن مقدار بارش مؤثر در آبان ماه نسبت به دوره پايه افزايش، اما در لردگان با كاهش مواجه خواهد شد. بدين‌ترتيب در سه ايستگاه اول، تاريخ كاشت در اغلب سال‌ها زودتر و در لردگان ديرتر از دوره پايه به‌دست آمد. طول دوره رشد نيز در ايستگاه‌هاي شهركرد، بروجن و لردگان به‌طور متوسط 12 روز و در كوهرنگ 13 روز كاهش خواهد يافت.