بررسي وضع موجود اتوبوس‌هاي تندرو، پيشنهادهاي هوشمندسازي، ارزيابي و اولويت بندي آنها

كارشناسان حمل ونقل، توسعه حمل‌ونقل عمومي هوشمند را به‌عنوان راه‌كار اساسي جهت ساماندهي معضلات ترافيكي، مطرح كرده اند. انتخاب نوع هوشمندسازي با توجه به هزينه هاي آن براي اجرا و در نظر گرفتن تاثير بيشتر در بهره‌برداري، مسئله اين پژوهش بوده است. بنابراين هدف اصلي اين مطالعه، بررسي وضع موجود اتوبوس هاي تندرو خط 1 (باقوشخانه زندان) شهر اصفهان، بررسي تاثير و اولويت بندي آنها است. با آماربرداري در طول خط، ايستگاه ها، مصاحبه از مسافران، كارشناسان خبره درخصوص مشخصات مسافران، سيستم كنوني سرويس‌دهي اتوبوس هاي تندرو و سامانه هاي هوشمند پيشنهادي، اطلاعات لازم جمع‌آوري شدند. سامانه هاي پيشنهادي شامل: چراغ‌ راهنمايي هوشمند، شارژ هوشمند بليط، نشان‌گر محل اتوبوس، نشان‌گر جمعيت داخل اتوبوس و محاسبه عادلانه نرخ كرايه، بودند كه باعث كاهش زمان سفر، زمان انتظار، آلودگي، مصرف سوخت، هزينه هاي اتوبوس‌راني و افزايش آسايش مسافران و قابليت اطمينان و رضايت بيشتر مي شود. در ارزيابي سيستم هاي هوشمند از روش تحليل سلسه مراتبي و 7 شاخص نظر مردم، نظر مسئولان، سود حاصل، هزينه، درصد افراد ذي‌نفع هر سيستم، آلودگي و زمان صرفه جويي، استفاده شد. نتايج نشان داد عمده استفاده‌كنندگان اتوبوس‌هاي تندرو، كمتر از 36 سال سن و حداكثر داراي مدرك تحصيلي فوق ديپلم و درآمدي كمتر 5/0 ميليون ريال دارند. هم‌چنين روش سلسه مراتبي نشان داد چراغ‌هاي هوشمند در راس وزن‌دهي قرار داشته و اطلاع از محل اتوبوس، شارژ هوشمند بليط، اطلاع از تعداد مسافران و محاسبه عادلانه كرايه، در رده هاي بعدي قرار دارند.