تعيين اثر تمرين مقاومتي غيرخطي بر نشانگران بيوشيميايي كبد در زنان يائسه داراي كبد چرب غيرالكلي

مقدمه و اهداف گذار يائسگي با تغييرات نامطلوب در تركيب بدن، توزيع چربي، افزايش چربي احشايي و شيوع كبد چرب غيرالكلي همراه است، اما مطالعات محدودي اثرات فعاليت بدني را بر عملكرد كبد در دوران يائسگي بررسي نموده­اند. هدف از پژوهش حاضر، تعيين اثر تمرين مقاومتي غيرخطي بر سطوح آلانين آمينوترانسفراز، آسپارتات آمينو ترانسفراز، آلكالين فسفاتاز، گاما گلوتاميل ترانسفراز، بيلي روبين كل و پلاكت در زنان يائسه چاق مبتلا به كبد چرب غيرالكلي بود. مواد و روش­ها از ميان زنان يائسه داراي كبد چرب غيرالكلي 60 تا 71 سال، 23 نفر به­طور تصادفي انتخاب و به دو گروه تمرين مقاومتي (12 نفر( و كنترل (11 نفر) تقسيم شدند. گروه تجربي 12 هفته، با شدت­هاي متفاوت تمرين مقاومتي انجام دادند و گروه كنترل زندگي روزمره عادي خود را ادامه دادند. نمونه­هاي خوني قبل و بعد از انجام پروتكل گرفته شد. تجزيه و تحليل داده­ها با روش آماري ANCOVA يك راهه و t زوجي و نرم افزار SPSS 22 (05/0p<) انجام شد. يافته­ها  سطوح آلانين آمينوترانسفراز (013/0p=) و آسپارتات آمينوترانسفراز (000/0p=) در گروه تمرين مقاومتي به­طور قابل توجهي كاهش يافت، اما در گروه كنترل تغيير معناداري ديده نشد (05/0p>). سطوح آلكالين فسفاتاز، گاماگلوتاميل ترانسفراز، بيلي روبين كل و پلاكت در دو گروه تفاوت معناداري نداشت (05/0p>) و در گروه تمرين مقاومتي قدرت عضلاني بهبود يافت (000/0=p). نتيجه ­گيري نتايج نشان داد كه با افزايش سن، گذار يائسگي و بي­تحركي، افزايش وزن و شيوع كبد چرب غيرالكلي مشهود است. اين عوامل سلامت زنان در مرحله يائسگي را به خطر مي­اندازد، اما تمرين مقاومتي غيرخطي براي بهبود عملكرد و قدرت عضلات مفيد است. اين امر مي­تواند مورد توجه پزشكان، مربيان و طراحان برنامه­هاي تمريني براي كاهش اثرات جانبي درمان­هاي دارويي قرارگيرد.