اثربخشي آموزش تحليل ارتباط محاوره‌اي در خودپنداره و عاطفه مثبت و منفي زنان

پژوهش حاضر به منظور تعيين اثربخشي آموزش تحليل ارتباط محاوره اي در خودپنداره و عاطفه مثبت و منفي زنان خانه‌دار انجام شد. روش پژوهش حاضر نيمه آزمايشي بوده است. با استفاده از نمونه گيري غير تصادفي 40 زن خانه‌دارِ داوطلب، در شهر تبريز انتخاب شدند و به طور تصادفي در گروه‌هاي آزمايش و كنترل جاي گرفتند. گروه آزمايشي به مدت 8 جلسه تحت آموزش تحليل ارتباط محاوره اي قرار گرفتند. خودپنداره و عاطفه مثبت و منفي آزمودني ها قبل و بعد از انجام مداخلات به وسيله مقياس خودپنداره بك و مقياس عاطفه مثبت و منفي واتسن و همكاران اندازه گيري شدند. داده‌ها با استفاده از تحليل كواريانس بررسي شدند. نتايج نشان داد كه آموزش تحليل ارتباط محاوره اي مي‌تواند خودپنداره و عاطفه مثبت را افزايش دهد و عاطفه منفي را در زنان خانه‌دار كاهش دهد (p 0/05). نتايج پژوهش شواهدي را پيشنهاد مي‌كند كه آموزش تحليل ارتباط محاوره اي براي بهبود خودپنداره و عاطفه مثبت و كاهش عاطفه منفي روش مناسبي مي‌باشد. اين روش احتمالاً به واسطه‌ي افزايش آگاهي زنان خانه‌دار نسبت به حالت‌هاي دروني خودشان، توانايي ايجاد روابط سازنده، كنترل بيشتر بر عواطف، شناخت‌ها و رفتارها و تقويت استقلال شخصي مي تواند خودپنداره و عاطفه مثبت را افزايش دهد و عاطفه منفي را كاهش دهد