مقايسه تاثير تمرينات ثبات مركزي اندام تحتاني و بازخورد افزوده بينايي بر كنترل استراتژي مفصل ران در اندام سالم و اندام داراي پروتز افراد دچار قطع عضو اندام تحتاني

مقدمه واهداف افراد دچار قطع عضو اندام تحتاني با توجه به از دست دادن بخشي از اندام، استراتژي مچ را از دست داده­اند، بر اين اساس تعادل خود را از طريق مكانيسم لگن كنترل مي­كنند. لذا پژوهش حاضر در صدد بررسي مقايسه تاثير تمرينات ثبات مركزي اندام تحتاني و بازخورد افزوده بينايي بر كنترل استراتژي مفصل ران در اندام سالم و اندام داراي پروتز افراد دچار قطع عضو بود. مواد و روش ها مطالعه حاضر نيمه­تجربي با طرح پيش­آزمون-پس­آزمون است. 21 آزمودني بر اساس معيارهاي ورود به مطالعه انتخاب شدند سپس در سه گروه [كنترل، تمرينات ثبات مركزي، تمرينات ثبات مركزي با استفاده از بازخورد افزوده بينايي] به­صورت تصادفي گمارده شدند. نمره استراتژي مفصل ران در اندام سالم و اندام داراي پروتز با استفاده از دستگاه پاسچروگرافي تعيين شد. يافته­ها يافته­هاي تحليل واريانس با اندازه­هاي تكراري نشان داد بين نمره استراتژي مفصل ران در اندام سالم و اندام داراي پروتز بعد از اعمال مداخله­هاي تمريني تفاوت معنادار وجود داشت (001/0P=). مقايسه زوجي با استفاده از آزمون تعقيبي بونفروني نشان داد ميانگين نمره استراتژي مفصل ران در گروه­هاي تمرينات ثبات مركزي صرف، و تمرينات ثبات مركزي با بازخورد بينايي بيشتر از گروه كنترل است. همچنين گروه تمرينات ثبات مركزي با استفاده بازخورد بينايي به­طور معنادار بيشتر از ساير گروه­ها توانايي استفاده از استراتژي مفصل ران را داشت (001/0P=). نمره استراتژي در هر دو اندام سالم و اندام داراي پروتز براي گروه تمرينات ثبات مركزي با استفاده از بازخورد بينايي بيشتر از گروه تمرينات ثبات مركزي بود. همچنين در مرحله پس­آزمون نمره استراتژي مفصل ران در اندام سالم بالاتر از نمره استراتژي مفصل ران در اندام داراي پروتز بود. نتيجه­گيري نتايج نشان داد تمرينات ثبات مركزي و تمرينات ثبات مركزي با بازخورد افزوده مي­تواند باعث افزايش كنترل استراتژي مفصل ران جهت حفظ تعادل افراد دچار قطع عضو در اندام سالم و اندام داراي پروتز گردد.