بررسي خصوصيات كينماتيكي مفاصل اندام تحتاني هنگام فرود تك پا از ارتفاع‌هاي مختلف در افراد مبتلا به ناهنجاري زانوي ضربدري

مقدمه و اهداف فرود تك­پا حركتي متداول در بسياري از رشته­هاي ورزشي است و از عوامل اصلي آسيب­هاي غيربرخوردي ACL مي­باشد كه افزايش حركت خارجي زانو در صفحه فرونتال نيز مي­تواند باعث تشديد آن شود. از اين­رو هدف تحقيق حاضر، بررسي كينماتيك مفاصل اندام تحتاني هنگام فرود تك­پا از ارتفاع­هاي مختلف در افراد مبتلا به ناهنجاري زانوي ضربدري و مقايسه آن با افراد سالم بود. مواد و روش­ها 15 آزمودني زن مبتلا به ناهنجاري زانوي ضربدري و 15 آزمودني زن سالم با دامنه سني 25-18 سال، براي شركت در مطالعه حاضر انتخاب شدند. آزمودني­ها از ارتفاع­هاي 20، 40 و 60 سانتي­متر عمل فرود تك­پا را برابر سيستم سه­بعدي آناليز حركت اجرا كردند و پس از پردازش داده­ها با نرم­افزار كورتكس، پارامترهاي حداكثر والگوس زانو، حداكثر فلكشن زانو، حداكثر دورسي فلكشن مچ پا و مدت زمان انقباض اكسنتريك محاسبه شد. تحليل آماري داده­ها با استفاده از آزمون t مستقل و آناليز مكرر واريانس انجام گرفت. يافته­ها يافته­هاي تحقيق در مورد پارامتر مدت زمان انقباض اكسنتريك و نيز حداكثر والگوس زانو علي­رغم مقادير بيشتر زاويه والگوس در گروه زانوي ضربدري نسبت به گروه سالم، در ارتفاع­هاي مختلف معنادار نبود، اما در مورد پارامترهاي حداكثر فلكشن زانو و حداكثر دورسي فلكشن مچ پا اختلاف­ها بين دو گروه معنادار گزارش شد (05/0P<). نتيجه­ گيري نتايج تحقيق حاضر نشان داد كه افراد مبتلا به ناهنجاري زانوي ضربدري نسبت به افراد سالم هنگام فرود تك­پا از ارتفاع­هاي مختلف با زاويه فلكشن زانو كمتر و زاويه دورسي فلكشن مچ پاي كمتر فرود مي­آيند. طبق تحقيقات انجام شده همه اين موارد به عنوان ريسك فاكتورهاي آسيب ليگامنت صليبي قدامي شناخته شده­اند، از اين­رو آموزش صحيح و اصلاح الگوي فرود در جهت كاهش بارهاي اعمال شده به كمپارتمان خارجي زانو و جلوگيري از پيشرفت بيماري­هاي مفصلي بايد مورد توجه قرار گيرد.