تشبيه تاريك: گونه اي از تصوير در شعر منثور معاصر

نويسندگان اين مقاله مدعي ظهور گونه­ ي جديدي از تشبيه به نام «تشبيه تاريك» در شعر منثور معاصر فارسي هستند كه متأثر از ترجمه به وجود آمده‌است. در تشبيه تاريك تصور وجه شباهت براي دو سوي تشبيه يا يكي از طرفين، با توجه به اجزاي كلام، قابل توجيه و درك نيست، از اين رو فهم روشني از تشبيه حاصل نمي­شود. ابتدا، موضوع تأثيرپذيري و جريان ترجمه­ي شعر به اختصار توضيح داده ­شده‌است. در بخش بحث و بررسي، پس از ارائه­ي تعاريفي از تشبيه، «تشبيه تاريك» معرفي و نمونه­ هاي شعري مرتبط نيز بررسي شده­‌است. سپس نسبت تشبيه تاريك با ابهام و مسأله­ ي معنا، بلاغت و زيبايي­شناسي بحث شده‌است. وجه مشترك تمام اين بخش­ها، عدم توجه به معنا و اولويت ندادن به آن است كه در تشبيه تاريك نمود دارد. اين سه بخش، به منظور روشن شدن ابعاد تشبيه تاريك و نيز تقويت فرض تأثيرپذيري است. به زعم نويسندگان مقاله، دريافت­ و فهم نادرست شاعران از اين بخش­ها، فرايند تأثيرپذيري را تقويت و تسهيل كرده­است. شخصي­ت نويسي، ترجمه­ي نامناسب و توجه نكردن مترجم به ارجاعات برون­ متني در ترجمه از جمله عوامل زمينه ­ساز شكل ­گيري تشبيه تاريك بيان شده ­است.