تحليل مناسبات نسلي در رمان فارسي دو دهه از 1370-1390

در دسته بندي رمان هاي دهه هشتاد و نود، چهار نوع رمان عامه پسند، رمان جنگ ، رمان شهري و رمان زن محور را ملاحظه مي كنيم كه تفاوتها و تقابل هاي نسلي بسته به نوع رمان و انديشة حاكم بر آن در اين تقسيم بندي چهارگانه متفاوت است. مسئله اصلي اين پژوهش، تحليل چگونگي بازآفريني مناسبات نسلي در رمان هاي اين دو دهه است. روش پژوهش توصيفي تحليلي و بر مبناي تقسيم بندي چهارگانه اي است كه از رما نها انجام شده است. در رمان هاي عامه پسند، تقابل هاي نسلي در حد طرح مفاهيم زندگي روزمره است. در نوع رمان جنگ، مفاهيم ارزشي، تفاوت فكري و اختلاف عقيدتي ميان دو نسل را رقم مي زند. در رمان هاي شهري و مدرن تقابل هاي نسلي در حيطة اختلاف طبقاتي ، تفاوت طبقاتي فرزندان با والدين (عمدتا به دليل تحصيل)، تفاوت هاي فكري و تفاوت شيوه زندگي نسل اول با نسل دوم بيشتر طرح شده است. رمان هاي زن محور بيشترين تقابل و تنش نسلي را نشان مي دهند. روابط پرتنش ميان والدين و فرزندان در رمان فارسي در اين دو دهه گسترش يافته و تقابل نسلي در رمان ها وجود دارد. ارتباط بين نسل ها از طريق گفتگو، درك و تعامل صورت نميگيرد و انتقادهاي جدي به مناسبات و ارتباطات خانوادگي در رمان ها مشاهده ميشود.