نقش ارتباطات در مديريت بحران هاى شهرى با رويكرد انتظامى

زمينه و هدف: برقرارى نظم و امنيت دركشور از وظايف ذاتى و مأموريتى نيروى انتظامى جمهورى اسلامى ايران است كه مديريت توانمند و كارآمد انتظامى در شرايط بروز بحران به ويژه بحران هاى اجتماعى مى تواند علاوه بر كنترل بحران، خسارات بحران بر جامعه انسانى- اجتماعى را تا حد زيادى به حداقل برساند. هدف اين پژوهش، بررسى نقش ارتباطات در مديريت بحران هاى شهرى با رويكرد انتظامى است. روش: اين پژوهش از نظر هدف ، كاربردى و از نظر روش اجرا پيمايشى است. جامعه آمارى پژوهش رؤسا، معاونان و افراد با تجربه و نخبگان صاحب نظر حوزه ستاد فرماندهى نيروى انتظامى بوده و حجم نمونه به صورت تمام شمار، كل جامعه آمارى در نظر گرفته شد. ابزار مورد استفاده براى جمع آورى اطلاعات پرسشنامه محقق ساخته بود. روايى پژوهش را اساتيد و صاحب نظران مديريت بحران نيروى انتظامى تاييد كرده و پايايى آن نيز با استفاده از آلفاى كرونباخ (0/923) مورد تأييد قرار گرفت. يافته ها: ارتباط با رهبران بحران و اغتشاشگران و انتقال صحيح پيام هاى تهيه شده متناسب با آن ها مى تواند ضمن ايجاد شكاف و تفرقه در بين اغتشاشگران و رهبران بحران، آن ها را به تسليم شدن يا تعديل خواسته هاى خود وادار كند. نتيجه گيرى: نتايج پژوهش نشان داد كه هر چهار بعد معرفى شده براى نقش ارتباطات در مديريت بحران، كه شامل برگزارى جلسات فرماندهى، توجيه عوامل صحنه و ارتباط با مردم و ارتباط با سازمان هاى غيررسمى بود، از نظر پاسخگويان به نتايج مثبت رسيد و بر اين اساس مى توان گفت رتباطات در تمام مراحل بحران عنصر جدايى ناپذير مديريت بحران و داراى نقش اساسى و كليدى در كنترل بحران هاى سياسى، امنيتى، اجتماعى، بلاياى طبيعى، حوادث غيرمترقبه و...، دارد.