تاثير استفاده از بالشتك هاي بادي، بر حركات كليشه اي كودكان مبتلا به اختلال با اتيسم به روش ABA

مقدمه واهداف اختلال اتيستيك در سال­هاي اوليه كودكي به شكل تخريب كيفي در تعامل اجتماعي و الگوهاي تكراري و كليشه­اي در رفتار و علايق و فعاليت­ها ظهور مي­كند. برخي محققين دليل الگوهاي كليشه­اي در رفتار اين كودكان را نوعي نارسايي حسي در برابر محركات حسي در نظر مي­گيرند. هدف پژوهش حاضر بررسي تأثير استفاده از بالشتك­هاي بادي لاستيكي"O" شكل جهت نشستن (كه نوعي استراتژي پردازش حسي مي­باشد) در حركات كليشه­اي كودكان اتيسم 4 تا 14سال است. مواد و روش­ها مطالعه حاضر با طرح تك موردي به روش ABA، در مركز توانبخشي زير 14سال خورشيد، روي 4 كودك، در طي پنج هفته متوالي انجام شد و با استفاده از روش فيلمبرداري، نوع و تعداد دفعات تكرار حركات كليشه­اي، قبل، حين و بعد از استفاده از بالشتك با مشاهده فيلم­هاي ضبط شده بررسي شد. يافته­ها يافته­هاي پژوهش حاضر نشان داده است استفاده از اين بالشتك­ها در زماني­كه كودك روي بالشتك بادي نشسته (فاز B)، باعث كاهش حركات كليشه­اي و افزايش همكاري كودك با مربي شده است و بعد از برداشتن اين بالشتك (فاز A) تعداد حركات كليشه­اي مشابه قبل از استفاده از بالشتك (فاز A) شده است، اما در يك شركت­كننده نتيجه دقيقا عكس ساير شركت­كنندگان بود. نتيجه­ گيري بر اساس نتايج مطالعه حاضر، استفاده از اين بالشتك­ها مي­تواند حركات كليشه­اي را در كودك اتيسم، در زماني­كه كودك روي بالشتك بادي نشسته است، كاهش دهد و بعد از برداشتن آن و نشستن روي صندلي معمولي، ميزان حركات كليشه­اي تقريبا به حالت قبل از استفاده از بالشتك­ها شود كه البته با كنترل عوامل خارجي تاثيرگذار بر ميزان حركات كليشه­اي، نياز به بررسي بيشتر در اين زمينه مي­باشد.