تغيير در زاويه بهينه توليد گشتاور اكستانسوري زانو متعاقب تكرار تمرينات اكسنتريك با شدت حداكثر

زمينه و اهداف هدف از مطالعه حاضر بررسي تغييرات در زاويه بهينه گشتاور و تظاهرات صدمه عضلاني ناشي از تكرار تمرينات اكسنتريك اكستانسوري زانو با شدت حداكثر بود. روشبررسي 15 زن تمرين نكرده سالم دو مرتبه تمرين اكسنتريك با شدت حدكثر (6 ست * 20 تكرار) را با فاصله دو هفته در اكستانسورهاي زانو انجام دادند. گشتاورهاي ايزومتريك و كانسنتريك اكستانسوري، زاويه بهينه گشتاورها، آزردگي عضلاني تاخيري، دامنه حركتي زانو و محيط ران در فواصل زماني قبل و بلافاصله 48 ساعت و 5 روز بعد از تمرينات اندازه­گيري شد. يافته­ ها افت درگشتاورها و دامنه حركتي، افزايش زاويه بهينه، آزردگي عضلاني تاخيري پس از مرتبه اول تمرين اكسنتريك مشهود بود. پس از مرتبه دوم تمرين اكسنتريك، افت گشتاورهاي كانسنتريك و دامنه حركتي كمتر شد. زاويه بهينه در سرعت 60 درجه بر ثانيه افزايش يافت و آزردگي عضلاني تاخيري بعد از مرتبه دوم تمرين اكسنتريك در زمان 48 ساعت به صورت معناداري كمتر از مرتبه اول بود (05/0>P). نتيجه­ گيري صدمه عضلاني ناشي از تمرين اكسنتريك پس از مرتبه اول تمرين مشهود بود. اثر تكرار تمرين در مرتبه دوم تمرين مشاهده شد. تغييرات در زاويه بهينه به صورت غيرمستقيم نشان­دهنده نقش مكانيسم­هاي سلولي در روند سازگاري به تمرينات اكسنتريك است.