بررسي ارتباط ميان عملكرد مجموعه كمري لگني با تعادل ايستا و پويا در كودكان طيف اوتيسم

مقدمه و اهداف كودكان اوتيسم به­دليل عدم فعاليت و درخودمانده بودن مستعد اختلالات حركتي، ضعف در آمادگي جسماني، تعادل و ثبات بدني مي­باشند. امروزه به نقش عضلات كمر و لگن به­عنوان بخشي از ثبات­مركزي در توانبخشي توجه شده، چرا كه طبق زنجيره حركتي بسته، به­صورت عملكردي كنترل­كننده حركت اندام­هاي تحتاني مي­باشند. هدف پژوهش حاضر بررسي ارتباط عملكرد مجموعهكمري­لگني با تعادل ايستا و پويا در كودكانطيف اوتيسم مي­باشد. مواد و روش­ها نمونه آماري شامل 32 پسر 10-6 ساله مبتلا به اختلال طيف اوتيسم بوده و به­صورت نمونه­گيري در دسترس انتخاب و برحسب شاخص تشخيصي گيليام گارز نرمال شدند. براي ارزيابي تعادل ايستا و پويا و عملكرد مجموعه كمري­لگني به ترتيب از آزمون­هاي اصلاح شده لك­لك، راه رفتن پاشنه به پنجه و استپ­داون استفاده شد. يافته­ها آزمون همبستگي پي­ارسون نشان داد كه ميان عملكرد مجموعه كمري­لگني با تعادل ايستا در پاي برتر و غيربرتر و تعادل پويا ارتباط معناداري وجود دارد. نتيجه­گيري با توجه به نتايج حاضر، مي­توان بهبود عملكرد كمري­لگنيرا به­عنوان جزء مهمي از ثبات مركزي در توسعه تعادل ايستا و پويا و نيز برنامه­هاي بازتواني كودكان طيف اوتيسم پيشنهاد نمود.