تاثير تمرين درماني بر دامنه حركتي سر و گردن و زاويه كرانيوورتبرال در افراد با پوسچر جلو آمده سر

مقدمه و اهداف پوسچر جلو آمده­ي سر از شايع­ترين اختلالات اسكلتي- عضلاني در ناحيه­ي سر و گردن است كه در تمام سنين ديده مي­شود. روش درماني براي اين اختلال اسكلتي-عضلاني رفع عدم تقارن عضلاني، موبيليزاسيون آموزش پوسچر صحيح است. اطلاعات دقيقي در مورد تاثير تمرين درماني بر دامنه­ي حركتي سر و گردن و زاويه كرانيوورتبرال در افراد با پوسچر جلو آمده­ي سر وجود ندارد. لذا هدف مطالعه حاضر بررسي تاثير تمرينات تقويت عضلات فلكسورگردني، نزديك كننده­ي كتف و كشش تراپز بالايي بر زاويه كرانيوورتبرال و دامنه حركتي سر و گردن درافراد با پوسچر جلو آمده­ي سر بود. مواد و روش­ها در مطالعه حاضر مداخله­اي قبل و بعد، تعداد 30 نفر داراي پوسچر جلو آمده­ي سر شركت كردند. پس از ورود به تحقيق، زاويه كرانيوورتبرال، دامنه فلكشن و اكستنشن سر و گردن به صورت توام و مجزا اندازه گرفته شد. سپس تمرينات تقويت عضلات فلكسورگردني، نزديك كننده­هاي كتفي و كشش تراپز بالايي آموزش داده شد. پس از چهار هفته انجام تمرينات آموزش داده شده، زاويه كرانيوورتبرال و دامنه فلكشن و اكستنشن سر و گردن درست مانند نوبت اول، اندازه گرفته شد. يافته­ها زاويه كرانيوورتبرال قبل و بعد از مداخله تغيير معناداري در جهت بهبودي داشت(01/0=P).. تغييرات دامنه فلكشن سر و اكستنشن گردن قبل و بعد از مداخله معنادار نبود. دامنه­ي حركتي فلكشن سر و گردن به صورت توام قبل و بعد از مطالعه تفاوت معناداري در جهت بهبودي داشت (001/0=P). نتيجه­گيري نتايج پژوهش حاضر نشان داد كه تمرين درماني مي­تواند دامنه­ي حركتي سر و گردن و زاويه جلوآمدگي سر را بهبود بخشد. اثر اين تمرينات بر دامنه­ي حركتي فلكشن سر و گردن در جهت بهبودي به صورت توام ديده شده، ولي دامنه­ي حركتي سر و گردن به صورت مجزا تغييري نداشت.