پاسخ شاخص هاي پلاكتي به انقباض‌هاي كانسنتريك و ايسنتريك آيزوكينتيك در مردان

مقدمه و اهداف تحقيقات نشان مي­دهد كه انقباض آيزوكينتيك فشار بيشتري را در طول دامنه حركت وارد مي­كند و نوع آن نيز مي­تواند بر پاسخ سيستم­هاي بدن موثر باشد؛ لذا هدف از مطالعه حاضر مقايسه پاسخ شاخص­هاي پلاكتي به انقباض­هاي برونگرا و درونگراي آيزوكينتيك در مردان بود. مواد و روش­ها پژوهش حاضر از نوع نيمه­تجربي با آزمون مكرر بود كه تعداد 10 آزمودني مرد (9/1± 2/24 سال) داوطلبانه در 3 جلسه مجزا به آزمايشگاه دعوت شدند. جلسه اول آشناسازي با پروتكل وجلسات دوم و سوم به صورت توازن متقابل 4 ست 10 تكراري پروتكل­هاي كانسنتريك/كانسنتريك[1]و ايسنتريك/ ايسنتريك[2] را با 60 ثانيه استراحت بين ست­ها اجرا كردند. شاخص­هاي پلاكتي شامل تعداد پلاكت­ها (PLT)[3]، درصد پلاكتي (PCT)[4]، ميانگين حجم پلاكتي (MPV)[5] و پهناي توزيع پلاكتي (PDW)[6] قبل و در دقايق 0، 15، 30، 45 و60 دوره­ي ريكاوري اندازه­گيري شد. آناليز آماري داده­ها با استفاده از واريانس مكرر (6×2) انجام شد. يافته ها نوع انقباض تاثير معناداري بر PLTو PDW نداشت (05/0P>)، اما تاثير خود فعاليت آيزوكينتيك بر اين دو فاكتور معنادار بود (05/0P<). نه نوع انقباض و نه فعاليت آيزوكينتيك تاثير معناداري برMPV نداشت (05/0P>). در حالي كه هردوي فعاليت آيزوكينتيك و نوع انقباض عضلاني اثر معناداري بر PCT داشتند (05/0P<). نتيجه­ گيري بر اساس يافته­هاي تحقيق حاضر مي­توان نتيجه­گيري گرفت كه فعاليت آيزوكينتيك بر شاخص­هاي پلاكتي موثر مي­باشد و علت عدم تفاوت در تاثيرگذاري دو نوع پروتكل احتمالا به دليل يكسان بودن ميزان بار كار آنها مي­باشد.