كاربرد مقياس فعاليت هاي روزمره زندگي در اختلالات دهليزي در بررسي محدوديت عملكردي بيماران با اختلالات دهليزي

يكي از مهمترين وظايفي كه سيستم كنترل وضعيتي بدن انسان انجام ميدهد، حفظ تعادل است و با اهميت ترين بخش آن، سيستم دهليزي مي‌باشد. در صورت وجود هر گونه اختلال در سيستم دهليزي، علائمي مانند سرگيجه، گيجي و عدم‌تعادل ايجاد خواهد شد. اين علايم و عدم تحمل آن مي‌تواند منجر به محدوديت عملكردي ، و قصور در انجام وظايف روزمره زندگي مي‌شود. در نتيجه ميزان وابستگي به ديگران افزايش مي‌يابد. بنابراين ضروري است كه براي طرح ريزي درمان ميزان تاثير اختلال تعادلي بر شيوه زندگي و ناتواني درك شده توسط بيمار را دريابيم. شايان توجه است كه اين اطلاعات از طريق هيچ‌كدام از آزمونهاي تعادلي و عملكردي بدست نمي‌آيد. در اين رابطه، پرسشنامه‌هاي استاندارد شده‌ي متعددي وجود دارند كه ميزان تاثير اختلال تعادلي بر عملكرد فرد را بررسي مي‌كنند ولي از لحاظ هدف و مفهوم با هم متفاوت هستند. VADL يكي از مقياس‌هاي بين‌المللي خودارزيابي است كه براي تعيين سطح محدوديت عملكردي يا ناتواني بيماران با اختلال دهليزي به‌كار مي‌رود. و راهنماي مناسبي براي طرح‌ريزي درمان و توانبخشي وستيبول مي‌باشد.