تغييرپذيري الگوي حركتي مفصل مچ پا حين راه رفتن در افراد داراي بي ثباتي عملكردي مچ پا: مقاله مروري

مقدمه و اهداف مستند است كه يكي از مهمترين يافته­ها در افراد داراي بي­ثباتي عملكردي مچ­پا، تغيير كينماتيك مفصل مچ پا قبل از برخورد پاشنه در راه رفتن است، بنابراين پذيرفتني است كه تغيير در كينماتيك مفصلي را يكي از دلايل احتمالي بازگشت مجدد اسپرين مچ پا در نظر گرفت. اگرچه مكانيك پا و مچ پا نقش مهمي در رخداد اين آسيب ايفا مي­كند، اما به طور كامل قادر به بروز دادن مكانيزم­هاي نهفته در بي­ثباتي عملكردي مچ پا نمي­باشد. به همين علت امروزه محققين پيشنهاد كرده­اند تغييرات نامناسب در كنترل عصبي-عضلاني در بروز بي­ثباتي عملكردي مچ پا نقش مهم­تري ايفا مي­كنند. هدف مقاله حاضر، مروري بر مطالعات موجود بر تغييرپذيري الگوي حركتي مفصل مچ پا و استراتژي­هاي كنترل عصبي- عضلاني در افراد داراي بي ثباتي عملكردي مچ پا است. مواد و روش­ها جستجوي مقالات در پايگاه­هاي اطلاعاتي معتبر نظيرProQuest, Pub Med, Science Direct با جستجوي كلمات، بي­ثباتي عملكردي مچ پا، تغييرپذيري، راه رفتن و كنترل عصبي-عضلاني، در بازه زماني 1960 ميلادي تا 2016 ميلادي انجام و بررسي نهايي بر روي 65 مقاله با ارتباط مستقيم انجام شد. نتيجه ­گيري نتايج ارائه شده در مطالعاتي كه تاكنون در خصوص شناسايي مكانيزم­هاي نهفته در بي­ثباتي عملكردي مچ­پا انجام شده بيانگر تفاوت نگاه ديناميك غيرخطي و خطي است، مطالعات انجام شده بيانگر اين واقعيت هستند كه بررسي كينماتيكي اين پديده به دليل پيچيدگي پديده­ي كنترل عصبي-عضلاني و نقش تركيبي مكانيزم­هاي باز در رخداد بي­ثباتي عملكردي مچ پا به تنهايي نمي­تواند پاسخگو باشد. بنابراين تحقيقات بيشتري مورد نياز است تا استراتژ­ي­هاي كنترل عصبي- عضلاني در افراد با بي ثباتي مچ پا را مورد بررسي قرار دهند.