مقايسه ي وضعيت آموزش باليني بخش هاي ماژور با وضعيت مطلوب از ديدگاه فراگيران و اساتيد در دانشگاه علوم پزشكي زنجان

زمينه و هدف: آموزش باليني فرآيندي است كه در آن فراگيران به تدريج با انجام كارهاي عملي به كسب مهارت پرداخته و با استفاده از تجربيات اساتيد، خود را براي انجام درمان بيماران آماده مي­‌كنند. هدف از اين مطالعه مقايسه­‌ي وضعيت آموزش باليني با وضعيت مطلوب از ديدگاه فراگيران و اساتيد مي­‌باشد. روش بررسي: در اين مطالعه توصيفي- مقطعي كليه‌­ي فراگيران در نيمه‌­ي دوم سال تحصيلي91-90 در گروه­‌هاي ماژور مورد بررسي قرار گرفتند. تعداد پاسخ دهندگان، كارورز (57) كارآموز (62) دستيار (62) و اساتيد (36) نفر بود. ابزار سنجش پرسشنامه­‌اي پژوهش ساختـه كه حاوي ده حيطه‌­ي آموزشي بود. روايي محتواي آن مورد تاييد صاحب نظران قرار گرفت وپايايي آن با آلفاي كرونباخ 0/85 تاييد گرديد. يافته‌­ها: نتايج نشان داد كه بيشترين امتياز را كارآموزان به گزارش صبحگاهي؛ كارورزان به پرونده نويسي وگزارش صبحگاهي؛ دستياران به مجله خواني و پرونده نويسي؛ واساتيد به مجله خواني وگزارش صبحگاهي دادند. در آزمونt مستقل از ديدگاه كارآموزان و كارورزان بين ميانگين نظرات گروه‌­هاي داخلي و اطفال و گروه­‌هاي جراحي و زنان تفاوت معني­‌داري مشاهده نگرديد (0/05