حقوق نهادين شهروندي و مشاركت سياسي (راهجوي توسعۀ سياسي)

Institutional rights of citizenship and political participation

در اين مقاله نسبت بين مشاركت عملي و حقوق نهادين در گذار از بحران مشاركت به توسعۀ سياسي بررسي شده است. در اين بررسي تحليلي، نقطۀ گرهي سامان‌بخش به بحث اين است: نسبت بين دو متغير مشاركت عملي و حقوق شهروندي چيست؟ مرور پيشينۀ تحقيق نشان داد كه براي پاسخ به اين پرسش، سه جواب رقيب وجود دارد. گروهي از پژوهشگران و انديشمندان (دو گروه اول) حل بحران را به‌صورت تك‌خطيمي‌بينند؛ البته دربارۀ اينكه كدام عامل نقش متغير مستقل و كدام عامل نقش متغير وابسته را دارد اختلاف دارند. گروهي ديگر (گروه سوم) از انديشمندان، ديدگاه غيرخطي دارند. در نگاه آنان، رابطۀ مشاركت سياسي و ساختارها و نهادهاي حامي حقوق شهروندي، متقابلاً تأسيسي است. در طي سه گفتار، به تبارشناسي مباحث مذكور مي‌پردازيم.

Ratio between practice Participation and institutional law in transition from crisis to participate in the political development of this paper has been studied. In this study analytical nodal point is to organize the discussion section: toward between the two variables a practical partnership and citizenship rights? In other words, one independent variable and dependent variable is the other? o‎r look at the dialogue, political participation and civil rights groups and the role "mutually" established "political participation is in crisis? Literature review showed that to answer these questions, three answers are competing. A group of researchers and scholars into a crisis see single- linear. Which course to cause an independent role and which factors play a role in the dependent variable does differ? Another group of non-linear thinkers have a vision. Look at their structures and institutions of political participation and civil rights advocate role "mutually" establishment "is. in three words, to pay the genealogy topics.