تاثير تمرينات پيلاتس بر برخي متغيرهاي كينماتيك اندام تحتاني زنان ميانسال سالم و كم‌تحرك در حين راه رفتن

مقدمه و اهداف افزايش سن، موجب كاهش عملكرد فيزيولوژيكي بدن مي­شود و راه رفتن افراد را با اختلال مواجه مي­سازد. از طرف ديگر بنا بر برخي مطالعات، فعاليت جسماني منظم باعث به تاخير انداختن اين اختلالات مي­شود. از اين­رو هدف تحقيق حاضر بررسي تاثير تمرينات پيلاتس بر برخي پارامترهاي كينماتيك اندام تحتاني زنان ميانسال سالم و كم تحرك در حين راه رفتن بود. مواد و روش­ها 20 زن ميانسال سالم و كم تحرك با دامنه سني 50-45 سال براي شركت در تحقيق حاضر به صورت هدفمند انتخاب شدند. در پيش­آزمون، بعد از قرارگيري آزمودني روي تردميل، به مدت يك دقيقه به گام­برداري پرداخت، سپس گام­هاي برداشته شده در 30 ثانيه انتهايي آزمودني­ها به وسيله سيستم سه بعدي آناليز حركت با 6 دوربين و با سرعت 120 هرتز ثبت شد. سپس آزمودني­ها به مدت هشت هفته برنامه تمريني پيلاتس را انجام دادند و پس از آن پس­آزمون مشابه با پيش آزمون اجرا شد. پردازش داده­ها با نرم­افزار كورتكس صورت گرفت و سپس پارامترهاي مورد نظر شامل دامنه حركتي مفاصل ران، زانو و مچ پا در مرحله سوينگ و استانس، زواياي مفاصل ران زانو و مچ پا در لحظه برخورد پاشنه با زمين و جدا شدن پنجه و نيز پارامتر طول گام استخراج شد. تجزيه و تحليل آماري داده­ها به وسيله نرم­افزار SPSS22 و با استفاده از آزمون تي­همبسته در سطح معناداري 05/0 انجام گرفت. يافته­ها نتايج آزمون تي همبسته نشان داد تفاوت معناداري در پارامترهاي بررسي شده وجود ندارد. نتيجه­ گيري با توجه به نتايج تحقيق حاضر، هشت هفته تمرينات منتخب پيلاتس بر كينماتيك اندام تحتاني در حين راه رفتن زنان ميانسال سالم و كم‌تحرك تاثيرگذار نبود. عدم تاثيرگذاري تمرينات احتمالا به دليل اين است كه افراد ميانسال نسبت به افراد سالمند كمتر تحت تاثير عوارض فيزيولوژيكي افزايش سن قرار دارند و عملكرد راه رفتن آن­ها هنوز با اختلال مواجه نشده است.