اثر تمرين هوازي بر وخامت كلي خطر متابوليك و ليپوپروتئين آتروژنيك غيرپرچگال مردان غيرفعال با كنترل تاثير تغذيه

مقدمه و اهداف افراد مبتلا به سندروم متابوليك در معرض خطر بيشتر افزايش كلسترول، فشار خون بالا و انسداد عروق كرونر هستند و قطعا شناسايي تاثير همزمان تمرين هوازي بر وخامت كلي خطر متابوليك و ليپوپروتئين‌ غيرپرچگال (به عنوان شاخص معتبر، ارزان و سهل­الوصول رويدادهاي آتروژنيك) در بيماران مبتلا به سندرم متابوليك بسيار كاربردي و جذاب است. مواد و روش­ها روش تحقيق از نوع تجربي با طرح پيش‌آزمون-پس‌آزمون بود. 30 مرد بيمار سندرم متابوليكي غيرفعال داوطلب از شهر تبريز (سن: 2/16±5/55 سال، شاخص توده بدني 5/2±09/30 كيلوگرم بر متر مربع)، پس از تعيين مقدار قند، پروتئين، چربي و كالري دريافتي روزانه با استفاده از ثبت يادآمد غذايي و تحليل توسط نرم­افزار N4 و خون‌گيري، به طور تصادفي به دو گروه كنترل (15=N) و تجربي (15=N) تقسيم شدند. گروه تجربي به مدت هشت هفته در برنامه هوازي با شدت متوسط شركت كردند و در پايان اندازه­گيري­ها تكرار شد. از آزمون‌هاي t همبسته، تحليل كواريانس اندازه‌گيري مكرر، t مستقل و آزمون كاپا براي تحليل داده‌ها استفاده شد. يافته‌ها در طول پژوهش تفاوت معناداري در مقدار پروتئين، قند، چربي و كل مواد غذاي مصرفي روزانه مشاهده نشد (05/0>P).در گروه تجربي به دنبال تمرين هوازي بيشتر شاخص­هاي خطر متابوليك (فشار خون ميانگين سرخرگي، مقدار قند خون، ليپوپروتئين كم­چگال، مقدار امتياز z سندرم متابوليك و همچنين ليپوپروتئين غيرپرچگال) كاهش معناداري يافتند و مقدار ليپوپروتئين پرچگال افزايش معناداري داشت (05/0>P). نتيجه‌ گيري تمرين هوازي منظم همزمان بر كاهش ليپوپروتئين‌ غيرپرچگال و وخامت كلي z سندرم متابوليك مؤثر است كه در كاهش خطر بروز بيماري‌هاي قلبي بسيار اهميت دارد.