تبيين تفاوت راهبردهاي تنظيم شناختي هيجانات، استرس شغلي و ميزان اعتياد به كار در بين دانشجويان دوره دستياري جراحي

مقدمه: حرفه پزشكي و شاخه هاي مختلف آن به عنوان يكي از تنش زاترين مشاغل مي تواند بر سلامت رواني پزشكان و به دنبال آن بيماران تاثير گذارد. در نتيجه، هدف از پژوهش حاضر تعيين تفاوت راهبردهاي تنظيم شناختي هيجانات، استرس شغلي و ميزان اعتياد به كار در بين دانشجويان دوره دستياري جراحي در رشته هاي جراحي بود. مواد و روش : در اين پژوهش كه به صورت پيمايشي در بيمارستان نمازي شيراز انجام شد كليه دانشجويان دوره دستياري رشته هاي جراحي مغز و اعصاب، جراحي عمومي و جراحي كليه و مجاري ادراري شاغل به تحصيل در سال93-94 جامعه پژوهش را تشكيل دادند. از بين اين افراد 90 نفر در هر رشته 30به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه هاي استاندارد تنظيم شناختي هيجانات درس گراتز و پرسشنامه استرس شغلي پاركر و دكوتيس و پرسشنامه اعتياد به كار ساماني بود. جهت تحليل داده ها از نرم افزار SPSS و نيز از روش تحليل واريانس يك طرفه و آزمون تعقيبي توكي استفاده شد. يافته ها: يافته ها نشان داد كه از نظر راهبردهاي شناختي تنظيم هيجانات تفاوت معناداري بين دستياران جراحي مغز و اعصاب، جراحي عمومي و جراحي كليه و مجاري ادراري بود. از نظر ميزان استرس شغلي بين گروه دستياران جراحي مغز و اعصاب و جراحان كليه و مجاري ادراري تفاوت معني دار مشاهده شد (01/0=P). به اين صورت كه ميانگين استرس شغلي در دستياران جراحي كليه و مجاري ادراري بيش از دو گروه ديگر بود. همچنين از نظر ميزان اعتياد به كار بين سه گروه تفاوت معني داري وجود داشت (001/0=P) و ميانگين اعتياد به كار در دستياران جراحي عمومي بيش از دو گروه ديگر بود. بحث و نتيجه گيري: با توجه به شرايط كار پزشكي و مدت زمان كار دستياران پزشكي اين پژوهش مي تواند از لحاظ شناختي تنظيم هيجانات، ميزان استرس شغلي و اعتياد به كار مورد استفاده قرار بگيرد. لذا، پيشنهاد مي گردد كه مداخلاتي در خصوص استفاده از راهبردهاي سازگارانه تنظيم شناختي هيجانات به دستياران جراحي ارائه شود.