بررسي مروري مداخلات تكليف مدار در كاردرماني

مقدمه و اهداف درمان تكليف­مدار، آموزش يا درماني است كه بيماران تكاليف حركتي را در بافتار محيطي تمرين مي­كنند و فيدبك دريافت مي­كنند. رويكرد تكليف مدار كاردرماني از مدل سيستم­هاي رفتار حركتي پديدار شد و در سال 1995 توسط ترومبلي در مدل­هاي كاردرماني مبتني بر آكوپيشن و مراجع محور مورد بحث قرار گرفت. اين رويكرد يكي از رويكردهاي جديد كاردرماني است كه مورد غفلت درمانگران قرار مي­گيرد. لذا در مطالعه حاضر اثربخشي اين رويكرد در اختلالات مختلف جهت استفاده درمانگران و همچنين نيازسنجي مطالعات آتي مورد بررسي قرار مي­گيرد. مواد و روش ها با استفاده از كليدواژه­هاي Task-Oriented، Occupational Therapy، Intervention در بانك­هاي اطلاعاتي Scopus، Proquest، Scholar Google، PubMed،  Science Directجست­وجو شد و مقالات چاپ شده در بازه زماني سال­هاي 1995 تا 2016 مورد بررسي قرار گرفت. از ميان مقالات يافت شده، مقالاتي كه معيارهاي ورود را داشتند انتخاب و ساير مقالات كنار گذاشته شد. نتيجه گيري در جستجوي اوليه 49 مقاله به دست آمد. بر اساس معيارهاي ورود، 22 پژوهش جهت نگارش مقاله حاضر مورد استفاده قرار گرفت. بررسي­ها نشان داد رويكرد تكليف مدار روي بهبود عملكرد كاري در فعاليت­هاي روزمره زندگي، كيفيت زندگي، كاركرد حركات اندام فوقاني، سطح استقلال در مراقبت از خود، ثبات پوسچرال و تحرك افراد نقش دارد. نتايج حاصله از مرور مطالعات نشان داد كه رويكرد تكليف مدار به عنوان يكي از تكنيك‌هاي اثربخش توانبخشي در بهبود حركات اندام فوقاني بيماران سكته مغزي، ضايعه نخاعي و فلج مغزي هم چنين در بهبود تعادل و تحرك بيماران سكته مغزي، ام‌اس فلج مغزي و بهبود عملكرد كاري بيماران سكته مغزي و دمانس موثر است