تفاوت ديدگاه پروتكل الحاقي اول به كنوانسيون هاي ژنو درخصوص عنصر مادي مسئوليت كيفري مقامات مافوق با اساسنامه هاي ديوان هاي موقت و ديوان كيفري بين المللي

اولين سند بين المللي كه به عنصر مادي دكترين مسئوليت مقامات مافوق پرداخت، پروتكل الحاقي اول 1977 به كنوانسيون هاي ژنو 1949 بود. ماده ي 86 اين پروتكل صريحاً به (ترك فعل) اشاره كرده است. سپس اساسنامه هاي ديوان هاي يوگسلاوي سابق و رواندا و اساسنامه ي ديوان كيفري بين المللي به وظايف و تكاليف مقامات مافوق در قبال جنايات زيردستان اشاره كرده اند. در مورد عنصر مادي (ترك فعل) بين مواد 86 و 87 پروتكل الحاقي اول و اساسنامه هاي ديوان هاي موقت و اساسنامه ي ديوان كيفري بين المللي چندين تفاوت به چشم مي خورد: در اساسنامه هاي ديوان هاي موقت و ديوان رم از اصطلاح (اقدامات ضروري و معقول) استفاده شده است، در حالي كه در مواد پروتكل از اصطلاح اقدامات (ممكن) استفاده شده است. در اساسنامه هاي ديوان هاي موقت به وظيفه ي گزارش جرايم ارتكابي به مقامات صالح براي تحقيق و تعقيب اشاره اي نشده است در حالي كه در اساسنامه ي ديوان رم و مواد پروتكل اين وظيفه نيز آمده است، كه بنظر مي رسد، اساسنامه ي رم بدنبال تدوين اصول حقوق بين الملل عرفي بوده است و به همين دليل به موضع مواد پروتكل باز گذشته است. در مواد 86 پروتكل و 28 اساسنامه ي رم، اصطلاح (در حد توان او) آمده است كه در اساسنامه هاي ديوان هاي موقت اين قيد نيامده است.