بررسي و تببين تأثير جهت‌گيري راهبردي بر ظرفيت نوآوري با بهره گيري از متغيرهاي ميانجي درصنعت هوايي

هدف اصلي تحقيق حاضر، بررسي و تبيين تأثير جهت­ گيري راهبردي بر ظرفيت نوآوري باتوجه به متغيرهاي ميانجي مي­ باشد. اين تحقيق، از نظر هدف، كاربردي و از نظر شيوه گرد‌آوري داده‌ ها، توصيفي و پيمايشي است. براي گردآوري داده‌ ها از ابزار پرسشنامه استفاده‌ شده است. جامعة آماري تحقيق، شامل مديران صنعت هوايي به تعداد 120 نفر مي­ باشد. با استفاده از روش سرشماري، 120 پرسشنامه توزيع و تجزيه­ و­ تحليل بر روي 112 پرسشنامه برگشت داده شده و با استفاده از نرم‌افزارهاي SPSS و  Amos صورت گرفت. نتايج نشان داد، راهبردهاي پيش‌گامانه بر متغيرهاي قابليت‌ هاي پويا و عوامل كاهش هزينه داراي اثر مثبت و معنادار و راهبردهاي واكنشي داراي اثر منفي و معنادار هستند. هردو متغير قابليت‌ هاي پويا و عوامل كاهش هزينه بر رقابت‌ پذيري اثر مثبت گذاشته و همچنين در اثرگذاري راهبردهاي پيش‌گامانه و واكنشي بر رقابت‌ پذيري نقش ميانجي‌گري دارند.