آيا سابقه مجروحيت جنگي مي‌تواند عامل خطرساز ابتلا به هپاتيت D در مبتلايان به هپاتيت B باشد؟

؟Is War Injury a Risk Factor of Hepatitis D in Hepatitis B Patients

مقدمه. مجروحيت جنگي به‌عنوان يك عامل خطرساز براي ابتلا به هپاتيت B و C شناخته شده است و اين احتمال وجود دارد كه براي ابتلا به هپاتيت D نيز يك عامل خطرساز باشد. مطالعه حاضر با هدف بررسي رابطه سابقه مجروحيت جنگي و ابتلا به هپاتيت D در مبتلايان به هپاتيت B انجام شد . مواد و روش‌ كار. اين مطالعه به صورت مشاهده‌اي - مقطعي انجام شد. طي آن280 نفر بيمار مبتلا به هپاتيت B به دو گروه داراي سابقه مجروحيت جنگي (12 نفر) و فاقد سابقه مجروحيت جنگي (268 نفر) تقسيم شدند. دو گروه از نظر ابتلا به هپاتيت D و همچنين ديگر عوامل خطرساز بيماري‌هاي منتقله از راه خون شامل سابقه تزريق خون، جراحي، اعتياد تزريقي، مداخلات دندانپزشكي، حجامت، خالكوبي و اندوسكوپي مقايسه شدند . نتايج. 3 نفر از افراد داراي سابقه مجروحيت جنگي (25 درصد) و 13 نفر از افراد فاقد سابقه مجروحيت جنگي (4/9 درصد) به هپاتيت D مبتلا بودند (0/02= P ). خطر نسبي آلودگي به HDV در افراد داراي سابقه مجروحيت جنگي در مقايسه با افراد فاقد سابقه مجروحيت جنگي برابر 5/1 (فاصله اطمينان 95 درصد‌ برابر 20/5 – 1/3) به‌دست آمد. سابقه دريافت خون در افراد با سابقه مجروحيت جنگي بيشتر از افراد فاقد سابقه مجروحيت جنگي بود (0/002= P ). سابقه جراحي، اعتياد تزريقي، مداخلات دندانپزشكي، حجامت، خالكوبي و اندوسكوپي در دو گروه اختلاف معني‌داري را نشان نداد (p>0.05) بحث. اگر چه حجم نمونه كم و وجود متغيرهاي مداخله‌گر همچون تزريق خون و جنس مي‌تواند بر نتايج اين مطالعه مؤثر بوده باشد، اما نتايج اين مطالعه، سابقه مجروحيت جنگي را به‌عنوان يك عامل خطرساز احتمالي براي ابتلا به هپاتيت D معرفي كرد. مطالعات آتي با استفاده از حجم نمونه بالاتر در آينده توصيه مي‌شود. به علاوه انجام مطالعات غربالگري هپاتيت D در افراد داراي سابقه مجروحيت جنگي كمك‌كننده خواهد بود .

Aim. War injury is reported as a risk factor of hepatitis B and C, and it is suggested to be also a risk factor for hepatitis D. This study was conducted with the aim of assessing the correlation between war injury and hepatitis D in hepatitis B patients. Methods. In this observational (cross - sectional) study, 280 HBsAg positive subjects were divided to a group with the history of war injury (n = 12) and a group without such history (n = 268). Two groups were compared by the means of frequency of hepatitis D (Anti HDV Ab) and other risk factors including history of blood transfusion, surgery, intravenous drug abuse, dentistry interventions, traditional phlebotomy, tattoo and endoscopy. Results. 3 subjects with the history of war injury (25%) and 13 subjects without such history (4.9%) had hepatitis D. Odds ratio of HDV in subjects with the history of war injury versus those without such history was 5.10 (95% CI = 1.3 - 20.5). History of blood transfusion was reported more in patients with war injury than those without such history (p=0.002). History of surgery, intravenous drug abuse, dentistry interventions, traditional phlebotomy, tattoo and endoscopy was not different in two groups (p>0.05). Conclusion. Although this study had a low sample size in the group with history of war injury, and confounding effect of blood transfusion and sex is possible, this study reports history of war injury as a possible risk factor for hepatitis D. Further studies will help to clarify more results. If such study replicates our results, screening of HDV in war injured veterans will be helpful.