بررسي نقش تعاون رزم در دوران دفاع مقدس و معرفي الگوي تأثير آن بر بنية دفاعي ج.ا.ايران

بسترسازي مناسب به‌ منظور دفاع همه‌جانبه و فراگير در مقابل دشمنان انقلاب‌اسلامي، سبب اثرگذاري بر نگرش مردم و در نهايت حفظ هويت و همبستگي ملي و پايداري حضور مردم، پيشگيري از بروز آسيب‌هاي انساني جنگ و كاهش روحيه و انگيزة نيروهاي پشتيباني‌كننده خواهد شد. اين مهم از ابتداي شكل‌گيري انقلاب اسلامي و سپس  شروع جنگ تحميلي، با تشكيل بخشي به‌عنوان «تعاون رزم» ابتدا در سپاه پاسداران و سپس در بدنة ساير نيروهاي مسلح دنبال شد. هدف اصلي اين تحقيق دستيابي به چگونگي رسيدن به تقويت‌ بنية دفاعي از راه توجه به نقش و كاركرد تعاون رزم در دوران دفاع مقدس بوده كه براساس اين هدف و با توجه به بحث­هاي نظري درخصوص جنگ، بنية دفاعي و اقدام­ هاي تعاون رزم، الگوي مفهومي(اثرگذاري متغيرهاي سه‌گانه ابعاد تعاون رزم بر شاخص‌هاي متغير وابسته يعني تقويت بنية دفاعي) مورد توجه قرار گرفت. اين تحقيق از نوع كاربردي- توسعه‌اي و با استفاده از روش پژوهش آميخته با رويكرد اكتشافي و برگزاري جلسة خبرگي و مصاحبه‌هاي عميق با فرماندهان دفاع مقدس انجام و پرسشنامه‌ نيز در سطح استان‌هاي انتخابي ميان رزمندگان دفاع مقدس توزيع گرديد (نمونه‌گيري سهميه‌اي). روايي ابزار اندازه‌گيري از طريق روش «لاوشه» و براي آزمون الگو نيز از تحليل رگرسيوني استفاده شد. درنهايت باتوجه به مطالعة دقيق اسناد و مدارك و مصاحبه‌هاي باز با متخصصين امر تعاون رزم و عمليات‌هاي دفاع مقدس و نيز با الهام از بحث­ ها و مذاكره­ هاي «جلسة خبرگي»، مسائل و موضوعات اساسي و محوري جنگ‌هاي آينده در قالب دو سناريوي «جنگ‌هاي فراصنعتي» و «جنگ‌هاي ناهمگون» مورد توجه قرار گرفته و نقش و كاركرد «تعاون رزم» در اين دو نوع سناريو مطرح شد.