سياست جنايي تقنيني سازمان ملل براي مبارزه با نسل‌زدايي

زمينه و هدف: در دهه هاي اخير دنيا شاهد وقوع شنيع ترين جرايم يعني نسل زدايي بوده و تلاش جامعه بين‌المللي با محوريت سازمان ملل متحد اين بوده كه با وضع و تدوين قواعد حقوقي معطوف به حقوق بشر و قواعد كيفري به اين رفتار جنايي پايان دهد و سياست جنايي سنجيده اي در قبال اين رفتار اتخاذ كند. اين مقاله در مقام پاسخ به اين پرسش است كه سياست جنايي تقنيني جامعه بين‌المللي در قبال اين پديده تا چه ميزان سنجيده و كارامد است. روش تحقيق: اين مقاله با روش تحليلي و توصيفي، سنجيدگي سياست جنايي تقنيني را با توجه به و تاكيد بر رويه قضائي دادگاه‌هاي كيفري بين‌المللي مطالعه و تجزيه و تحليل مي‌كند. يافته‌ها: كارآمدي سياست جنايي سازمان ملل در مبارزه با نسل‌زدايي اقتضا مي‌كند بين ابعاد مختلف اين سياست انسجام و پيوستگي برقرار باشد. قانونگذاري در اين زمينه در گام نخست بايد معطوف به پيشگيري از نسل‌زدايي باشد. اقدامات پيشگيرانه سازمان ملل در قبال نسل‌زدايي كارآمد نبوده و تحقّق جامع اين مساله نيازمند قواعد حقوقي است. نتيجه گيري: اقدامات تقنيني نهادهاي ذي ربط سازمان ملل از جمله صدور آراء از ديوان بين‌المللي دادگستري و تصميمات و رويّه مجمع عمومي و شوراي امنيت و نيز دادگاه‌هاي كيفري بين‌المللي اختصاصي و به ويژه ديوان كيفري بين المللي مجموعه قواعد منع كننده‌اي را ايجاد كرده و قدرت الزام آوري قواعد منع‌كننده ناظر بر نسل‌زدايي را تا حد قواعد آمره ارتقاء داده است.