چالشهاي نظري عمق‌بخشي ديپلماسي به‌منظور توسعه انقلاب اسلامي در محيط پيرامون

جمهوري اسلامي ايران به‌عنوان قدرت تأثير‌گذار منطقه‌اي و جهاني به‌منظور عمق­بخشي و توسعه نفوذ در محيط پيراموني به تثبيت نقش خود از طريق فرايند تعامل با ملتها و ايجاد ائتلافهاي جديد در سطح دولتها نياز دارد. حضور فعال ايران در مسائل منطقه‌اي از ديد «ام‌القراي جهان اسلام»، ضمن تثبيت نقشهاي سياسي ـ امنيتي و اقتصادي در منطقه، اهميت راهبردي ايران را در صحنه نظام بين‌الملل نيز افزايش مي‌دهد. در اين روند، ديپلماسي، اهميت و جايگاه ويژه‌اي دارد كه مي‌تواند بخشي از خلأ كاركردي روند‌هاي سياست خارجي را در حوزه‌هاي ديگر سامان دهد. اين تحقيق به روش توصيفي ـ تحليلي و با استفاده از ابزار كتابخانه‌اي مبتني بر اسناد و مدارك انجام شده است. بر اساس اين رهيافت، مقاله ضمن بررسي تنگناها و چالشهاي راهبردي جمهوري اسلامي ايران در عرصه سياست خارجي، فرايند‌هاي معطوب به توسعه عمق­بخشي انقلاب اسلامي را از وضعيت موجود به وضعيت مطلوب مورد مداقه قرار مي­دهد. مهمترين نتيجه تحقيق اين است كه جمهوري اسلامي ايران بر اساس مؤلفه‌هاي قدرت ملي از جمله، برخورداري از دولتي ملي و قوي، بهره‌گيري از موقعيت ژئوپلتيك و نيز دارا بودن عنصر ايدئولوژي قوي مي‌تواند نقش مهم و ممتازي در مسائل منطقه‌اي ايفا كند