تهديدات امنيتي روابط روسيه و ارمنستان در قفقاز جنوبي

اين مقاله در پي آن است تا تهديدات امنيتي روابط راهبردي روسيه و ارمنستان را در قفقاز جنوبي مورد بررسي قرار دهد. ارمنستان، اهداف و ملاحظات راهبردي مانند رفع محاصرۀ سرزميني و خروج از انزواي ژئوپليتيكي، حل مشكلات اقتصادي در عرصۀ داخلي و پاسخ به بحران‌هاي اجتماعي مانند بحران هويت و دولت-ملت سازي و حل بحران قره‌باغ، تضعيف موقعيت و جايگاه دو كشور تركيه و آذربايجان در روابط خود با روسيه دنبال كرده است؛ روسيه نيز در حال پيگيري نظم موازنۀ محور مبتني بر موازنۀ سخت، در نظام بين‌الملل كنوني و در برابر هژموني ايالات‌متحده آمريكا است. در سيستم موازنۀ قوا از نگاه روسيه اتحاد با كشورهاي پيراموني به عنوان يكي از اهداف اصلي سياست منطقه‌اي اين كشور در نظر گرفته شده است. نتايج تحقيق نشان داد كه روسيه سعي دارد با تحكيم و تقويت نفوذ امنيتي خود در كشورهاي منطقۀ قفقاز عرصه را براي حضور كشورهاي غربي، ناتو و همسايگان رقيب منطقه چون تركيه محدود سازد. روسيه از طريق فعال‌سازي شكاف‌هاي قوميتي و مرزي در بين كشورهاي منطقه به مديريت اين شكاف‌ها در راستاي منافع ملي روسيه مي‌پردازد؛ با اين وجود روابط دو كشور در منطقۀ قفقاز جنوبي با محدوديت‌ها و تهديداتي مواجه است كه اين مقاله به واكاوي اين تهديدات امنيتي مي‌پردازد. چارچوب نظري تحقيق، «واقع‌گرايي تدافعي»، روش پژوهش «توصيفي -تحليلي» و ابزار گرداوري داده‌ها «كتابخانه‌اي» و «اسنادي» است.