اولويت‌‌بندي مسائل كليدي در نظام حكمرانيِ بخش دولتي و غيردولتي ايران در حوزه خيريه‌ها

يكي از عناصر مهم در حكمراني خوب، افزايش مشاركت­هاي مردمي در اداره امور جامعه است. موضوع كمك به محرومين و فعاليت­هاي خيرخواهانه ازجمله اين عرصه­هاست. اهميت اين موضوع تا قدري است كه مي­توان ادعا كرد حل مسئله فقر بدون مشاركت مردمي ممكن نيست. از سوي ديگر، دولت نمي­تواند نسبت به مسئوليت خود در زمينه­سازي و تسهيل­گري براي فعاليت خيريه­ها بي­تفاوت باشد. عدم تنظيم گري رابطه بين بخش دولتي و بخش غيردولتي در موضوع خيريه­ها يكي از مسائل كشور محسوب مي­شود. در اين پژوهش نخست از طريق مصاحبه با تعدادي از مديران كميته امداد امام خميني(ره) و نيز مسئولين خيريه­ها، از طريق تحليل مضمون آسيب­هاي اصلي در تنظيم رابطه شناسايي شدند. اين آسيب­ها شامل 31 موضوع و در 9 دسته اصلي مورد طبقه­بندي قرار گرفتند. سپس با استفاده از تكنيك تحليل سلسله مراتبي اقدام به اولويت­بندي مسائل شد.