بررسي مفاهيم و نظريه‌هاي توسعه‌ي شهري از آغاز تاكنون

توسعه‌ي پايدار شهري مفهوم و واژه‌اي چند بعدي است كه پس از رشد سريع شهري و افزايش شهرنشيني و آشكار شدن آثار زيان‌بار چنين توسعه‌اي بر ابعاد اجتماعي، اقتصادي، فرهنگي، سياسي، محيطي، حيات انسان و ... در طي دهه‌هاي اخير مطرح‌شده و بيش‌ازپيش موردتوجه صاحب‌نظران قرارگرفته است. دريافتن اين حقيقت كه توسعه‌ي اقتصادي تنها، زيان‌هاي جبران‌ناپذيري بر كيفيت بستر محيطي شهرها وارد مي‌كند و تهديدي براي نسل‌هاي آينده محسوب مي‌شود، باعث شد كه نظريات نويني در راستاي به‌كارگيري محوري نظير كيفيت محيط، عدالت و برابري، آينده‌نگري و ... در دستور كار برنامه‌ريزان قرار گيرد. به همين علت امروز مقولاتي چون توسعه‌ي پايدار شهري، شهرنشيني پايدار، شهر اكولوژيك (بوم‌سازگار)، شهر سالم و شهر سبز هر چه بيشتر جاي خود را در محافل علمي و تصميم‌گيري باز مي‌كند. ازاين‌رو اين تحقيق به دنبال تفكيك مباحث مرتبط با توسعه‌ي پايدار و تدوين چارچوبي اصولي و با در نظر گرفتن تمامي ابعاد توسعه است و رويكرد آن تحليلي-توصيفي و با هدف كاربردي است. ابزار گردآوري اطلاعات شامل مطالعات اسنادي-كتابخانه‌اي (كتاب‌ها، مقالات، سايت‌هاي اينترنتي و ...) است. نتايج به‌دست‌آمده در قالب معيارهاي توسعه‌ي پايدار شهري با محوريت اصول فرهنگي – اجتماعي آورده شده است و بيان‌گر اين موضوع است كه توسعه‌ي پايدار محدود به بعد خاصي نيست؛ بلكه گستره‌اي وسيع در غالب تمامي ابعاد (كالبدي، اقتصادي، اجتماعي، زيست‌محيطي و ...) را در برگرفته است.