ارزيابي كارايي تكنيك‌هاي سنجش‌ از دور در برآورد خسارات وارده بر مساكن شهري در اثر زلزله (مطالعه موردي شهر بم)

با توجه به ابعاد وسيع خسارات و تلفات ناشي از زلزله در مناطق شهري و نياز به‌سرعت عمل بيشتر در زمان بحران، براي شناسايي مساكن آسيب‌ديده در زلزله و مديريت بحران، به‌كارگيري تكنيك‌هاي سنجش‌ازدور، را الزامي مي‌دارد اين تحقيق با استفاده از تكنيك‌هاي سنجش‌ازدور، همچون روش‌هاي برآورد كيفي خسارات (تفسير بصري) و برآورد كمي خسارات (كشف تغييرات، تفريق باندها، تحليل پروفيل بازتاب طيفي) بامطالعه زلزله شهر بم به مقايسه تكنيك‌ها پرداخته است. درروش تفسير بصري از كل پلاك‌هاي مورد مطالعه، 47/0 تخريب كامل، 30/0 تخريب جزئي و 23/0 سالم برآورد گرديد به عبارت كلي 77/0 از فضاي ساخته‌شده خسارت‌ديده است. با مقايسه باند به باند از فضاهاي ساخته‌شده 16/0 تخريب‌شده، 47/0 تخريب جزئي و 37/0 درصد تخريب نشده، برآورد شد كه در اين روش نيز 63/0 فضاي ساخته‌شده خسارت‌ديده است. درروش طبقه‌بندي نظارت‌شده نيز با 94/0 ضريب اطمينان، 34/0 درصد فضاي تخريب‌شده، 09/0 در صد تخريب نشده از كل 43/0 فضاي ساخته ‌شده برآورد شد كه 57/0 نيز فضاي ديگر برآورد شده است. به‌طوركلي 79/0 از فضاي ساخته ‌شده در اثر زلزله خسارت‌ديده است. نتايج روش‌هاي كمي به‌صورت نقشه ارائه شد. ولي روش تحليل پروفيل بازتاب طيفي كه از روش‌هاي برآورد نقطه‌اي مي‌باشد و بيشتر براي مقايسه با روش‌هاي ديگر آورده شده است به نقشه منتج نمي‌شود.