آستانه هاي تراكم جمعيتي در محلات شهرهاي جديد نمونه موردي: شهر جديد پرديس

Population Density Thresholds in New Towns Neighbourhoods: The Case of Pardis New Town, Tehran

آستانه جمعيت پذيري و ظرفيت قابل تحمل را مي توان از جمله مهم ترين مسايل در تعيين تراكم در شهرهاي جديد دانست. هدف تحقيق حاضر، تبيين و ارزيابي روش تعيين آستانه هاي تراكم جمعيتي در شهرهاي جديد و بررسي اصول، ابعاد و معيارهاي تعيين تراكم در آنها است. در اين پژوهش كه در شهر جديد پرديس به عنوان مطالعه موردي انجام گرديده است، از روش آماري- پارامتري و تلفيقي از متغيرهاي مطالعات، استفاده شده است. نتايج تحقيق نشان مي دهد كه تراكم جمعيتي متوسط پيش بيني شده براي شهر جديد پرديس، كمتر از آستانه ها است و قابليت افزايش تراكم جمعيتي وجود دارد. آنچه كه مي تواند قابل تامل باشد، رويكرد تعيين تراكم در مقياس هاي شهر و محله است. يافته هاي تحقيق نشان مي دهند كه با استفاده از تعيين شاخص هاي مناسب و با جمع بندي نتايج هر يك از شاخص ها در قالب ضرايب وزني و الگوريتم هاي آماري- پارامتري، مي توان تراكم هاي جمعيتي و ساختماني مورد نظر را تعيين نمود. از محدوديت اين روش در نظر گرفتن داده هاي كيفي است. رويكرد رياضي براي تعيين سرانه و تراكم هاي شهري نمي تواند به طور مستقيم مبناي عمل براي تعيين تراكم ها باشد، بلكه با استفاده از رويكردي اقتصادي، اجتماعي، زيست محيطي، و با استفاده از ابزار و منطق رياضي، مي توان به ابعاد مختلف تراكم شهري پرداخت.