الگوي توسعه مديريت دانش در سازمان هاي دفاعي با رويكرد پويايي

مديريت دانش به منزله حوزه‌اي ميان رشته‌اي، رويكرد جامعي براي ترسيم چشم انداز گسترده و همه جانبۀ سازمان است و بر ايجاد و به‌كارگيري دانش و در نهايت دستيابي به اثر بخشي سازماني از طريق جذب، گزينش، سازماندهي و انتشار اطلاعات تمركز دارد هدف از پژوهش حاضر دستيابي به الگوي توسعه مديريت دانش در سازمان‌هاي دفاعي با رويكرد پويايي مي‌باشد. اين پژوهش از نظر شيوه گردآوري اطلاعات از نوع توصيفي–پيمايشي است. براي جمع‌آوري اطلاعات مربوط از روش كتابخانه‌اي ميداني و به صورت پرسش‌نامه استفاده شد. جامعۀ آماري، اين پژوهش شامل تمامي پژوهشگران، اساتيد و دانشگاهيان مرتبط با حوزه مديريت دانش و سازمان‌هاي نظامي مي‌باشد. به منظور بررسي روايي پرسش‌نامه از تحليل عاملي تأييدي و به منظور بررسي فرضيات تحقيق از مدل‌سازي معادلات ساختاري روش الگويابي معادلات ساختاري (SEM) با كمك نرم افزار SmartPLS استفاده گرديد. يافته‌ها نشان داد كه بهبود و اصلاح دانش بر‌ پويايي سازمان‌هاي دفاعي بيشترين تأثير را دارد. همچنين اشتراك‌گذاري دانش بر پويايي سازمان‌هاي دفاعي كمترين تأثير را داشته است. در نهايت پيشنهادها و راهكارهايي براي بهبود و ارتقاي توسعه مديريت دانش در صنايع دفاعي ارائه گرديده است.