بررسي راهكارها و ابزارهاي سياستي توسعه گردشگري پزشكي در ايران

گردشگري پزشكي پديده­اي رو به رشد در قرن21 است كه يكي از سريع­ترين رشدهاي بازار گردشگري را داراست. علي­رغم قابليت­هاي ايران در گردشگري پزشكي، آمارها نشان مي­دهد سهم ايران از درآمدهاي اين صنعت ناچيز است. با توجه به فرصت­هاي رو به رشد و رقابت فزاينده بين­المللي در اين حوزه از يك سو و عدم بهره­برداري مناسب از قابليت­هاي كشور از سوي ديگر، اين پژوهش سعي دارد با روش پژوهش تركيبي، به شناسايي راهكارهاي توسعه گردشگري پزشكي در ايران و همچنين اقدامات و ابزارهاي سياستي مناسب جهت اجراي آن راهكارها بپردازد. پژوهش در دو مرحله انجام شده است. در مرحله نخست(كيفي)، با روش تحليل مضمون، راهكارها و اقدامات مناسب احصاء شده و در مرحله دوم(كمّي)، با استفاده از آزمون­هاي آماري، ضمن تائيد راهكارها و رتبه­بندي اهميت آنها، اقدامات و ابزارهاي سياستي از نظر اثربخشي و امكان­پذيري ارزشيابي شدند. نتايج نشان داد براي توسعه گردشگري پزشكي در ايران 20 راهكار و 37 اقدام سياستي اثربخش و امكان­پذير وجود دارد كه بايد در سه حوزه كلي «اصلاح نظام اداري و خط­مشي­گذاري»، «زنجيره ارائه خدمات گردشگري پزشكي» و «ارتباط با بازارهاي هدف» پيگيري شوند.