اثر سطوح مختلف كلريد پتاسيم و دما بر برخي خصوصيات فيزيولوژيكي و بيوشيمايي دانهال نارنج

دماي پايين يكي از عوامل محيطي مهم محدود‌كننده در توسعه كشت و توليد مركبات است. يكي از راهكارهاي افزايش تحمل گياهان به تنش‌هاي غيرزيستي، تغذيه با كودهاي پتاسه مي‌باشد. بر اين اساس، در تحقيق حاضر اثرات مصرف كلريدپتاسيم با غلظت‌هاي مختلف ( صفر، 2/5، 5 و 10 ميلي‌مولار) و تحت سطوح مختلف دمايي صفر، 3 و 25 درجه سانتي‌گراد بر واكنش‌هاي فيزيولوژيك و بيوشيميايي شاخساره‌هاي جوان نارنج به صورت فاكتوريل در قالب طرح كاملاً تصادفي با چهار تكرار در موسسه تحقيقات مركبات كشور(رامسر) و در سال 1392 مورد ارزيابي قرار گرفت. نتايج نشان داد كه حداكثر مقادير كارتنوئيد و پراكسيداسيون‌ليپيدها در دماي 3 درجه سانتي‌گراد و تيمار صفر ميلي‌مولار كلريدپتاسيم مشاهده شد. حداكثر مقدار كلروفيلa ، b و كل در بالاترين غلظت كلريدپتاسيم و دماي 25درجه سانتي‌گراد مشاهده گرديد. حداكثر ميزان پرولين نيز در غلظت صفرميلي‌مولار كلريدپتاسيم و دماي 3 درجه سانتي‌گراد مشاهد شد. به طوركلي پتاسيم با افزايش محتوي آب‌برگ و كاهش متابوليت‌هاي ثانويه‌اي مانند پرولين وهمچنين كاهش پتانسيل آب ‌برگ، موجب افزايش پايداري غشاء سلولي و تحمل‌پذيري نارنج به دماي پايين گرديد. چكيده دماي پايين يكي از عوامل محيطي مهم محدود‌كننده در توسعه كشت و توليد مركبات است. يكي از راهكارهاي افزايش تحمل گياهان به تنش‌هاي غيرزيستي، تغذيه با كودهاي پتاسه مي‌باشد. بر اين اساس، در تحقيق حاضر اثرات مصرف كلريدپتاسيم با غلظت‌هاي مختلف ( صفر، 2/5، 5 و 10 ميلي‌مولار) و تحت سطوح مختلف دمايي صفر، 3 و 25 درجه سانتي‌گراد بر واكنش‌هاي فيزيولوژيك و بيوشيميايي شاخساره‌هاي جوان نارنج به صورت فاكتوريل در قالب طرح كاملاً تصادفي با چهار تكرار در موسسه تحقيقات مركبات كشور(رامسر) و در سال 1392 مورد ارزيابي قرار گرفت. نتايج نشان داد كه حداكثر مقادير كارتنوئيد و پراكسيداسيون‌ليپيدها در دماي 3 درجه سانتي‌گراد و تيمار صفر ميلي‌مولار كلريدپتاسيم مشاهده شد. حداكثر مقدار كلروفيلa ، b و كل در بالاترين غلظت كلريدپتاسيم و دماي 25درجه سانتي‌گراد مشاهده گرديد. حداكثر ميزان پرولين نيز در غلظت صفرميلي‌مولار كلريدپتاسيم و دماي 3 درجه سانتي‌گراد مشاهد شد. به طوركلي پتاسيم با افزايش محتوي آب‌برگ و كاهش متابوليت‌هاي ثانويه‌اي مانند پرولين وهمچنين كاهش پتانسيل آب ‌برگ، موجب افزايش پايداري غشاء سلولي و تحمل‌پذيري نارنج به دماي پايين گرديد. چكيده دماي پايين يكي از عوامل محيطي مهم محدود‌كننده در توسعه كشت و توليد مركبات است. يكي از راهكارهاي افزايش تحمل گياهان به تنش‌هاي غيرزيستي، تغذيه با كودهاي پتاسه مي‌باشد. بر اين اساس، در تحقيق حاضر اثرات مصرف كلريدپتاسيم با غلظت‌هاي مختلف ( صفر، 2/5، 5 و 10 ميلي‌مولار) و تحت سطوح مختلف دمايي صفر، 3 و 25 درجه سانتي‌گراد بر واكنش‌هاي فيزيولوژيك و بيوشيميايي شاخساره‌هاي جوان نارنج به صورت فاكتوريل در قالب طرح كاملاً تصادفي با چهار تكرار در موسسه تحقيقات مركبات كشور(رامسر) و در سال 1392 مورد ارزيابي قرار گرفت. نتايج نشان داد كه حداكثر مقادير كارتنوئيد و پراكسيداسيون‌ليپيدها در دماي 3 درجه سانتي‌گراد و تيمار صفر ميلي‌مولار كلريدپتاسيم مشاهده شد. حداكثر مقدار كلروفيلa ، b و كل در بالاترين غلظت كلريدپتاسيم و دماي 25درجه سانتي‌گراد مشاهده گرديد. حداكثر ميزان پرولين نيز در غلظت صفرميلي‌مولار كلريدپتاسيم و دماي 3 درجه سانتي‌گراد مشاهد شد. به طوركلي پتاسيم با افزايش محتوي آب‌برگ و كاهش متابوليت‌هاي ثانويه‌اي مانند پرولين وهمچنين كاهش پتانسيل آب ‌برگ، موجب افزايش پايداري غشاء سلولي و تحمل‌پذيري نارنج به دماي پايين گرديد.