واكاوي فرايند سياستگذاري عمومي در مديريت شهري تهران (1397-1393)

از مهم­ترين تبعات سياستگذاري شهري كيفيت زندگي است. جايگاه پايين شهر تهران در رتبه‌بندي‌هاي مربوط، منجر به طرح اين سؤال مي‌شود كه در حال حاضر سياستگذاري عمومي در مديريت شهري تهران داراي چه فرايند و مراحلي است؟ چه محدوديت­هايي دارد و علت محدوديت يا كژكاركردي آن چيست؟ با هدف پاسخ­گويي به سؤالات، تجربه‌ي تدوين، تصويب، اجرا و ارزيابي برنامه‌ي پنج ساله‌ي دوم شهرداري تهران به مثابه عمل سياستگذاري­ (­طي سال­هاي ­1397-1391) با روش نمونه ­ويژه انتخاب و مستندسازي، تجربه‌ي سياستي بازخواني شد. به كمك تحليل محتواي اسناد، فرايند سياستگذاري در مديريت شهري تهران احصاء و براي تدقيق در اختيار 22 نفر از اعضاي شورا، مديران، كارشناسان و خبرگاني قرار گرفت كه در اين فرايند مشاركت داشتند. نتيجه نشان داد كه در حال حاضر سياستگذاري در مديريت شهري تهران شامل مراحل انتخاب مسئله، سياست، اجراي سياست و ارزيابي است؛ اما در اجراي اين مراحل محدوديت­هايي وجود دارد كه بر مبناي نظريه‌ي وابستگي به مسير، تحليل و توصيه­هاي سياستي مطرح مي‌شود.