تحليل روابط درون شبكه‌اي ميان اعضاي شبكه‌هاي همكاري علم و فناوري با رويكرد تحليل شبكه‌هاي اجتماعي: مطالعه موردي شبكه آزمايشگاهي فناوري نانو ايران

با وجود مطالعات فراوان انجام‌شده در مورد شبكه‌هاي همكاري علم و فناوري، وضعيت روابط در بين اعضاي اين شبكه‌ها كمتر مورد مطالعه قرار گرفته است. در اين پژوهش، روابط بين اعضا در شبكه آزمايشگاهي فناوري نانو در طي سال‌هاي 95-1383 تحليل شده است. جامعه آماري پژوهش تمامي اعضاي شبكه فوق بوده و براي شناسايي انواع روابط با تعدادي از مطلعين كليدي شبكه، مصاحبه‌هاي نيمه ساختاريافته انجام گرفته است. با استفاده از روش تحليل محتوا، 21 نوع رابطه، شناسايي و با توجه به شباهت ميان آن‌ها به هفت دسته تقسيم‌بندي شدند. در ادامه با استفاده از پرسش­نامه، روابط مراكز عضو در قالب دسته‌بندي فوق بررسي و با استفاده از روش تحليل شبكه‌هاي اجتماعي تحليل شده است. نتايج پژوهش حاكي از آن است كه از نظر شدت ارتباطات، مراكز خصوصي داراي بيشترين روابط بوده و بعد از آن مراكز پژوهشگاهي و دانشگاهي قرار دارند. همچنين وجود انگيزه‌هاي سازماني، فضاي تعاملي و افراد با انگيزه نقش مهمي در توسعه روابط همكاري بين اعضاي شبكه داشته‌اند.