انگيزش دروني و رضايت شغلي كتابداران كتابخانه‌هاي عمومي شهرداري با تاكيد بر نقش آموزش ان.ال.پي

هدف: هدف اين مطالعه بررسي تأثير آموزش‌هاي برنامه‌ريزي عصبي-كلامي بر بهبود ميزان رضايت شغلي در ميان كتابداران كتابخانه‌هاي عمومي كشور است. روش‌شناسي: اين پژوهش با روش پيمايشي-تحليلي و ابزار پرسشنامه (پرسشنامه رضايت شغلي بري‌فيلد و روث، و پرسشنامه انگيزش هرمنس) در دو مرحله پيش‌آزمون و پس‌آزمون انجام شده‌است. جامعه مورد مطالعه اين پژوهش كتابداران كتابخانه‌هاي عمومي وابسته به سازمان فرهنگي و هنري شهرداري تهران حدود 230 نفر بوده كه بر اساس جدول مورگان با خطاي (0/06) تعداد 124 نفر به‌صورت تصادفي به‌عنوان نمونه آماري انتخاب شدند. يافته‌ها: در مرحله پيش‌آزمون نتايج حاصل از دو پرسشنامه نشان داد كه تنها 35% افراد داراي رضايت شغلي بوده و ميانگين كل پرسشنامه‌هاي رضايت شغلي 2/19 بود، از پرسشنامه انگيزه فردي نيز نتايج مشابهي بدست آمد و براي بررسي وجود ارتباط بين انگيزه و رضايت شغلي از ضريب همبستگي اسپيرمن استفاده شد. پس از ارائه NLP نيز دو پرسشنامه توسط نمونه تكميل و رضايت شغلي 76% را نشان داد، همين نتيجه درباره انگيزه فردي نيز تكرار شد. نتيجه: مهندسي ذهن بر تغيير ديدگاه افراد نسبت به خود و شغلشان تا حدود زيادي مؤثر است براي اطمينان از آزمون (خي) براي بررسي پيش‌آزمون و پس‌آزمون استفاده شد كه ارتباط معني‌داري را در سطح اطمينان 0/95نشان داد.