پاسخ به شبهات الباني در باب سماع موتي

Answering Albani's Spurious Argumentson Hearing of the Dead

جمهور مسلمانان معتقدند كه اموات، توانايي شنيدن صداي زند‌‌‌‌‌‌گان را دارند. در اين بين برخي از علماي وهابي مانند الباني، قائل به‌‌‌‌‌‌عدم سماع موتي شده‌‌‌‌‌‌اند و كتاب الايات و البينات في عدم سماع الاموات عند الحنفيه السادات، درصدد بيان همين مطلب است. الباني مهم‌‌‌‌‌‌ترين ادله خود را در حاشيه اين كتاب بيان كرده كه ما با اشاره به ادله‌‌‌‌‌‌ي او و پاسخ به آنها، اثبات كرده‌‌‌‌‌‌ايم كه قائلين به‌‌‌‌‌‌عدم سماع موتي، داراي مبنايي صحيح در باب روح و حيات برزخي نيستند. با توجه به كلمات ضدونقيض الباني، اين نگاه برگرفته از روش هستي‌شناسي اوست،‌ كه ريشه در افكار حس‌‌‌‌‌‌گرايي و تجربه‌‌‌‌‌‌گرايي دارد.

Muslims generally believe that the dead can hear the speech of living people. However, some Wahhabi scholars such as Albani have denied hearing of the dead and the book entitled "Ayatul Bayyiniat fi ‘adm sama’ il Amwat 'inda al-Hanafiyah al-Sadāt” makes the same assertion. In the annotation of this book, Albani mentions some of his important arguments concerning dead hearing which we have touched upon and dealt with in this study. It has been proved that those who deny the possibility of the dead possessing this faculty do not have sound and correct understanding of religious teachings concerning the soul and the intermediate life. In view of Albani's contradictory words, this conviction (i.e. negation of dead hearing) derives from an ontological perspective, one that is rooted in sensationalism and empiricist thoughts.