ارزيابي ميزان تاب ­آوري محلات شهري (نمونه مطالعاتي: محله طاهر و منصور كاشان)

در سطح جهاني، تغييرات چشم­گيري در نگرش به مخاطرات ديده مي­شود، به­ طوري­كه ديدگاه غالب از تمركز صرف بر كاهش آسيب­ پذيري به افزايش تاب­ آوري در مقابل سوانح تغيير پيدا كرده است. چرا كه امروزه ثابت شده است كه چيزي تحت عنوان بلاياي طبيعي وجود ندارد و مي­توان با اتخاذ سياست­ها، تدابير و اقدامات و مشاركت فعال ذي­نفعان محلي با آن‌ها مقابله كرد. در اين­ راستا مفهوم تاب ­آوري، سنجش ميزان آن و راهكارهاي ارتقاي اين مفهوم در اين امر بسيار حايز اهميت مي­باشد. از اين­رو در تحقيق پيش­رو با هدف دست­يابي به اين امر، پس از بررسي ابعاد و ويژگي­ هاي تاب­ آوري و تدوين شاخص­ هاي آن، با استفاده از مدل رگرسيون خطي در محيط نرم افزار GIS ميزان تاب ­آوري محله طاهر و منصور كاشان به ­عنوان نمونه مطالعاتي اين پژوهش مورد ارزيابي قرار گرفته و راهكارهاي ارتقاي تاب ­آوري آن ارائه مي ­شود. نتايج حاصل از اين تحقيق حاكي از آن است كه ميزان تاب­ آوري اين محله از وضعيت مساعدي برخوردار نيست و علل اصلي اين امر را مي­توان در مهاجرت جمعيت جوان از محله، غيرفعال­ شدن غالب فعاليت ­هاي تجاري محله و ناپايداري غالب ابنيه موجود يافت.