جانمايي بهينه مراكز اسكان موقت پس از وقوع بحران با استفاده از تحليل فضايي GIS و مدل تصميم گيري چند معياره وايكور (Vikor) ( مطالعه موردي: منطقه 11 شهرداري تهران)

اين پژوهش به منظور بررسي و ضرورت اسكان موقت آسيب­ ديدگان پس از وقوع بحران در راستاي تامين سرپناه براي بي­خانمان­ ها و چگونگي اسكان موقت آسيب­ ديدگان پس از وقوع بحران مي­باشد. بحران­ها، خواسته يا ناخواسته با زندگي و حيات جوامع بشري آميخته شده است و در بسياري از موارد به نظر مي­رسد كه هيچ راه گريزي از آن وجود ندارد. شهرها به عنوان مراكز تجمع سرمايه هاي مادي و انساني، در زمان بحران خسارات فراواني را متحمل مي­شوند. از جمله عواملي كه شهر را تهديد مي­كند، مي­توان به عوامل طبيعي (نظير سيل، زلزله، گردباد، طوفان و…) و مخاطرات انساني (تهاجمات دشمن، آشوب­هاي داخلي و…) اشاره نمود. هدف اين پژوهش، جانمايي بهينه اسكان موقت در مواقع وقوع بحران در منطقه 11 شهرداري تهران مي­باشد. نوع پژوهش حاضر، كاربردي – توسعه­اي مي­باشد كه اطلاعات مورد نياز به روش كتابخانه­ اي و ميداني گردآوري شده ­اند. جهت تجزيه و تحليل اطلاعات از مدل ­هاي تصميم­ گيري چند معياره Vikorو AHP و نرم­افزار Arc Gis بهره گرفته شده است. نتايج حاصل از پژوهش نشان مي­دهد با توجه به اينكه معيارهاي متعددي در مكان­يابي اسكان موقت تأثيرگذار بوده و اثرگذاري فضايي اين معيارها نيز تفاوت داشته، استفاده از مدل تحليلي وايكور (Vikor) به دليل محاسبه فاصله نسبت به ايده­آل و همچنين در نظر گرفتن اهميت نسبي فواصل ايده ­آل مثبت و منفي، در تعيين سايت­هاي مطلوب جهت جانمايي مراكز اسكان موقت مناسب به نظر مي­رسد.