اثر عصاره آبي و هيدروالكلي ساقه هوايي گياه شويد بر تشنجات ناشي از تزريق پنتيلن‌تترازول در موش سوري نر

زمينه و هدف: داروهاي شيميايي موجود تاكنون نتوانسته‌اند درمان كاملاً مطمئني براي انواع صرع باشند . با توجه به عوارض كمتر گياهان دارويي، در اين تحقيق اثر عصاره شويد ( Anethum graveolens L . ) بر تشنجات ناشي از تزريق پنتيلن‌تترازول ( Pentylentetrazol PTZ ) مورد بررسي قرار گرفت. مواد و روش‌ها: در اين تحقيق تجربي از 110 موش سوري نر استفاده شد. پس از تعيين حداكثر مقدار قابل تحمل غيركشنده، مقادير 250، 400 و 500 ميلي‌گرم بر كيلو‌گرم عصاره آبي و 250، 1000، 2500 و 3500 ميلي‌گرم بر كيلوگرم عصاره‌ هيدروالكلي انتخاب و 30 دقيقه قبل از تزريق PTZ به صورت داخل صفاقي تزريق شد . مدت زمان تأخيري تا مرحله اول ( Stage 1 Latency S1L ) ، مدت زمان تأخيري تا مرحله پنجم تشنج ( Stage 5 Latency S5L ) و مدت زمان تأخيري تا زمان مرگ حيوان ( Dead time latency DTL ) پس از تزريق PTZ در گروه‌هاي مورد بررسي ثبت شد. اطلاعات با استفاده از آزمون‌هاي ANOVA يك‌طرفه و دو‌طرفه تجزيه و تحليل شدند. يافته‌ها: تزريق داخل صفاقي 500 ميلي‌گرم بر كيلوگرم عصاره آبي، S1L ، S5L و DTL را به طور معني‌داري افزايش داد (به ترتيب 01/0 p< ، 05/0> p و 01/0> p ). غلظت 400 ميلي‌گرم بر كيلوگرم عصاره آبي موجب افزايش معني‌دار، S1L و DTL شد (به ترتيب 05/0> p و 01/0> p ). غلظت 250 ميلي‌گرم بر كيلوگرم كميت‌هاي اندازه‌گيري شده را افزايش معني‌داري نداد. تزريق داخل صفاقي عصاره هيدروالكلي با غلظت‌هاي 1000، 2500 و 3500 ميلي‌گرم بر كيلوگرم كميت‌هاي اندازه‌گيري شده را به طور معني‌داري افزايش داد اما با غلظت 250 ميلي‌گرم بر كيلوگرم فقط S1L و DTL افزايش معني‌دار نشان داد (به ترتيب 05/0> p و 01/0> p ) . تفاوت معني‌داري بين گروه‌هاي عصاره آبي و هيدروالكلي به جز در DTL مشاهده نشد. نتيجه‌گيري: بر اساس نتايج اين تحقيق به نظر مي‌رسد كه عصاره آبي و هيدروالكلي شويد اثرات محافظتي بر سيستم عصبي دارد و شدت تشنجات صرعي ناشي از پنتيلن‌تترازول را كاهش مي‌دهد.