مدل‌سازي پيشرفته مبتني بر كمترين مربعات جزئي مصدوميت منجر به بستري موتورسواران شهر تبريز

حوادث ترافيكي جاده اي يك مشكل جدي بهداشت عمومي در دنيا است به طوري‌كه مرگ‌ومير ناشي از حوادث ترافيكي جاده اي در كشورهاي با درآمد كم و متوسط اتفاق مي افتد. در كشورهاي با درآمد كم و متوسط با درآمد بالا، عابران پياده، موتورسواران و دوچرخه‌سواران سهم بالايي از استفاده‌كنندگان وسايل نقليه را تشكيل مي دهند و نيمي از كشته‌كنندگان حوادث ترافيكي را در كشور موتورسواران تشكيل مي دهند. هدف مطالعه حاضر، تعيين ميزان پيشگويي مدل معادلات ساختاري مبتني بر كمترين مربعات جزئي براي مصدوميت منجر به بستري موتورسواران در يك مطالعه مورد- شاهدي است. مطالعه حاضر، مطالعه مورد- شاهدي است كه 300 مورد و 156 كنترل دارد و50 خوشه از بين 150 خوشه به صورت نمونه گيري تصادفي خوشه اي انتخاب شد. يافته هاي اين مطالعه نشان داد كه با توجه به برتري مدل SEM بر PLS نتايج نشان داد كه رفتارهاي حركتي موتورسواران، بيش فعالي بزرگسالان، رفتار موتورسواران و مشخصات دموگرافيك به‌عنوان متغيرهاي پيش بيني براي متغير پاسخ آسيب لحاظ شدند. هم‌چنين رابطه مستقيم، مثبت و معناداري براي متغيرهاي رانندگي در ساعات تاريك (OR=1/01، P 0.001) كودك بيش فعال (OR=1/65، P=0/057) صحبت كردن با تلفن همراه (OR=2/22، P=0/010) و MRBQ (رفتار حركتي موتورسواران) (OR=1/28، P=0/092) هم‌چنين رابطه معكوس و معنا داري نيز بين متغيرهاي وضعيت تأهل (OR=0/43، P=0/002) و سطح تحصيلات (OR= 0/29، P 0.001) مشاهده شد. نتايج نشان داد در داده هاي حاضر مدل معادلات ساختاري مبتني بر كمترين مربعات جزئي كه مدل بهتري است پيشنهاد مي شود كه نتايج آن را مي توان براي داده هاي ترافيكي مورد بررسي قرار داد.