اندازه گيري نسبت منگنز به آهن خون به عنوان يك بيوماركر بالقوه در ارزيابي مواجهه شغلي كاركنان صنعت ذوب با منگنز

Measurement of manganese-iron ratio (MIR) as a potential biomarker for manganese exposure assessment among ferroalloy smelters

زمينه و هدف: منگنز Mn عنصري ضروري براي بدن مي باشد ولي در صورت مواجهه بيش ازحد افراد با آن اثرات مضر سلامتي به خصوص سميت عصبي روي خواهد داد. پايش بيولوژيكي نقش مهمي در ارزيابي مواجهه شغلي دارد. مطالعه حاضر با هدف ارزيابي نسبت منگنز به آهن خون (Manganese-Iron Ratio: MIR) به عنوان يك بيوماركر بالقوه منگنز انجام گرفته است. روش بررسي: مطالعه مورد- شاهدي حاضر بر روي كاركنان ذوب يك صنعت توليد قطعات خودرو انجام گرفت. گروه مورد از بين كاركنان فرآيند صنعتي ذوب در معرض مواجهه با منگنز (31 نفر) و گروه شاهد نيز از بين كاركنان اداري غيرمواجهه يافته (30 نفر) انتخاب شدند. ميزان مواجهه كاركنان با منگنز با روش NIOSH 7300 و آناليز عنصري نمونه هاي هوا و خون جهت تعيين ميزان منگنز با استفاده از دستگاه جذب اتمي- كوره گرافيتي (GF-AAS) سنجش شد. اندازه گيري آهن در سرم با استفاده از روش Iron- Ferrozine LS انجام گرفت. آزمون هاي آماري با استفاده از نرم افزار SPSS انجام گرفت. يافته ها: ميانگين غلظت مواجهه كاركنان ذوب با منگنز هوا mg/m3 0/005 ±0/008 بود. ميزان منگنز خون گروه ذوب (µg/L 8/66± 17/33) به طور معني داري بيشتر از ميزان منگنز خون گروه شاهد (µg/L 8/70 ± 9/37) بود (P<0/05). ميانگين نسبت منگنز به آهن خون (MIR) گروه مورد نيز به طور معني داري بيشتر از ميانگين آن در گروه شاهد بدست آمد (P<0/05). نتايج آزمون همبستگي ارتباط معني دار آماري بين منگنز هوا و نسبت منگنز به آهن خون (MIR) نشان داد (r=0/426, P<0/05). نتيجه گيري: نسبت منگنز به آهن خون (MIR) مي تواند به عنوان يك بيوماركر براي تمايز كاركنان مواجهه يافته با منگنز از كاركنان غير مواجهه يافته مورد استفاده قرار گيرد.

Background and aims: Manganese (Mn) is an essential element for human body, but over exposure to Mn can cause adverse effects especially neurotoxicity. Biological monitoring plays an important role in occupational exposure assessment. The aim of present study was to assess Manganese-Iron Ratio (MIR) as a potential biomarker for manganese. Methods: This cross-sectional study was carried out in an automotive parts manufacturing industry in Tehran, Iran. 31 ferroalloy smelters as exposed group (cases) and 30 office workers as unexposed control group were involved in the study. Occupational exposure to manganese was determined based on NIOSH analytical method 7300. Air and blood samples were analyzed using furnace- atomic absorption spectroscopy (GF-AAS). Serum Iron was measured according to Iron- Ferrozine LS. Statistical analysis was performed using SPSS software. Results: The mean concentration of air Mn for smelter group was 0.008± 0.005 mg/m3. The mean manganese concentration in blood samples of smelter group (17.33 ±8.66μg/L) was significantly higher than in the control group (9.37 ±8.70μg/L), (p< 0.05). Also, the mean value of MIR in the smelter group was significantly higher than in the control group (p< 0.05). Correlation test showed significant relationship between air manganese and MIR (p< 0.05, r=0.426). Conclusion: Manganese-Iron Ratio can be used as a biomarker to distinguish manganese exposed workers from the unexposed population.