نام‏ شناسي شخصيت در داستان‎ هاي مجموعه سه ‎تار‌‏ از جلال آل احمد

قدرت هم ذات‌پنداري مردم با قهرمانان داستان‎ها بسيار زياد است. قهرمانان داستاني همان اشخاص جامعه‏اند و مخاطب در خوانش اثر، خود را در جايگاه قهرمان مي‎بيند. از اين‌رو، تحليل شخصيت‎ها و قهرمانان داستان‌ها ضروري است. يكي از روش‎هاي شناخت بهتر قهرمانان داستان، نام‏شناسي شخصيت‎هاست. نويسنده با استفاده از نام‏هاي مختلف، داستان يا شخصيت‎هاي داستان را معرفي مي‎كند. شناختن شخصيت‎هاي كنشگر در اثر، به نوبۀ خود به شناسايي لايه‎هاي دروني اثر كمك مي‎كند. از اين‏رو، نام‎شناسي كاربردي اساسي در تحليل و نقد داستان دارد. هرچند داستان‌نويسي در ايران و ادبيات فارسي سابقه‎اي طولاني ندارد، در قرن اخير نويسندگاني در اين حوزه فعاليت كرده‎اند. جلال آل احمد در شمار اين نويسندگان قرار مي‎‌گيرد. از آن‎جهت كه جلال از نويسندگان صاحب سبك ايراني است و ايدئولوژي‎هاي خاصي دارد، نام‎شناسي شخصيت‎هاي داستاني او در تحليل داستان‎هايش بسيار پراهميت است. در اين مقاله سعي شده است كه به نام‏شناسي شخصيت‎هاي داستاني در  مجموعۀ سه‏تار‌‏ پرداخته شود.