مقايسه دريافت غذايي و اشتها در دو گروه بيماران تحت همودياليز چاق و داراي وزن نرمال

The comparison of dietary intake and appetite between normal weight and obese patients under hemodialysis

زمينه و هدف اختلالات اشتها و دريافت غذايي از عوامل خطر سوءتغذيه در نارسايي پيشرفته كليوي مي باشند . از طرف ديگر، اثرات چاقي در دياليز، در تضاد با جمعيت نرمال و مثبت است. اين مطالعه با هدف مقايسه اشتها و دريافت غذايي بيماران تحت همودياليز چاق و داراي وزن نرمال انجام شد. روش بررسي در اين مطالعه مورد – شاهدي 48 بيمار چاق ( kg/m2 30 &le BMI ) و 52 بيمار نرمال ( kg/m2 25> BMI >18.5 ) تحت همودياليز با استفاده از ياد آمد 24 ساعته غذايي (دو روز دياليز، دو روز غير دياليز)، و پرسشنامه ADAT ) The Appetite and Diet Assessment Tool ) مورد بررسي قرار گرفتند. جهت آناليز داده ها از برنامه Nutritionist 4 و SPSS 22.0 استفاده شد. يافته ها بر اساس نتايج گروه چاق داراي وضعيت اشتهاي بهتر بود ( P=0.03 ). در كل، دريافت انرژي 12.8± kcal/kg 32.5 و پروتئين0.51±gr/kg 1.33 بود و تفاوت معني داري بين دو گروه مشاهده نشد. كفايت دريافت انرژي و پروتئين در مقايسه با توصيه ها، بين دو گروه تفاوت معني داري نداشت. اگرچه دريافت انرژي در %59 گروه نرمال و %53.5 گروه چاق، و دريافت پروتئين در %43.6 گروه نرمال و %48.8 گروه چاق كمتر از مقدار توصيه شده بود. دريافت ريز مغذي ها بين دو گروه تفاوت قابل ملاحظه اي نشان نداد. مصرف پتاسيم در 24.4% و مصرف فسفر در 32.9% بيماران بيش از حداكثر مقادير توصيه شده بود. نتيجه گيري عليرغم وضعيت اشتهاي بهتر در بيماران چاق، ميانگين دريافت انرژي و پروتئين بين دو گروه تفاوت معني داري نداشت. البته در هر گروه، درصد قابل توجهي از بيماران دريافت انرژي و پروتئين كمتر از توصيه ها داشتند. بنابراين BMI بالا شاخص قابل اعتمادي از دريافت تغذيه اي مناسب در بيماران تحت همودياليز نمي باشد.